Kempton Park, Johannesburg, 12-04-2019

We zijn bezig met verschillende ontwikkelingen hier op de opvang. Stap voor stap zetten we verschillende ontwikkelingen in. Zo kijken we naar de daginvulling en de benaderingswijze van het personeel richting de kinderen, ook zijn we in contact met een organisatie die ons misschien kan gaan ondersteunen. Hier op de website willen we jullie nu een kijkje geven aan de zichtbare ontwikkelingen die gaande zijn.

 

Hoe het was:

      

       

 

verwijderen van vloerbedekking en instaleren van rubbere matten (voor de kinderen om op te zitten tijdens een verhaal)

        

        

 

Creeren van drie klaslokalen, door het plaatsen van muren/roomdeviders:

       

 

splitsen, schuren en verven boxen voor de tassen van de kinderen:

        

     

 

Het eindresultaat, voor nu...:

      

       

        

 

 

Kempton Park, Johannesburg, 22-03-2019

Ondertussen wonen en leven we al een aardig tijdje samen in Zuid Afrika en werken we samen in de opvang. Van veel mensen krijgen we de vraag hoe het gaat en ik (Nienke) krijg de vraag of ik gesetteld ben. Het is goed om dit contact en medeleven te ervaren, dank daarvoor!!

Om jullie een klein beetje een indruk te geven, zal ik hier proberen een kijkje te geven in ons dagelijks leven.

Zondag: op zondagmorgen rond 6:45 uur staan we op en maken we ons gereed om naar de kerk te gaan. De dienst die we bezoeken start om 8:00 uur. Iedere zondag opnieuw genieten we weer van de worship in de dienst en de boodschap die we meekrijgen is praktisch. Thuis drinken we koffie en verder hebben we de tijd voor ons zelf. Soms bezoeken we iemand en soms skype ik met iemand in NL. Wanneer Kaylin (Branwen’s dochter) bij ons is, brengen we haar in de middag terug naar haar moeder.

Maandag tot en met vrijdag (overdag): Deze dagen zijn redelijk hetzelfde. Iedere morgen om 7:30 starten we in de opvang. Drie dagen in de week gaat Branwen s’morgens naar de sportschool. Op dit moment werk ik voornamelijk aan de administratie. De komende maanden zal ik steeds meer en meer in de groepen zijn. We willen namelijk het dagelijks programma aanpakken en daarvoor zal ik hand in hand werken met de medewerkers die op de groepen staan. Dit is waar we ons nu vooral mee bezig houden:

  • Dagelijkse administratie: het registreren van de bijdrage die ouders betalen, het registeren van nieuwe kinderen, beantwoorden van email en telefoon, afwezige kinderen doorgeven aan de medewerkers etc.
  • ­Ontwikkelen programma: Op dit moment is dit waar de grote focus ligt. Het programma wat we nu hebben in de opvang is er al vele jaren. Dit is ook te merken aan de wijze waarop de medewerkers met het programma omgaan. Het heeft vernieuwing nodig, een nieuwe boost. Op dit moment draai ik mee in de verschillende groepen om zo goed zicht te krijgen op het programma van alle dag. Wat doen de medewerkers met de kinderen, wat zijn loze momenten en hoe kunnen sommige activiteiten net even anders worden aangepakt. Hierin starten we met de groepen van 2 tot 6 jaar. Stap voor stap en hand in hand met de medewerkers
  • Aanpakken van het gebouw: ons gebouw is oud, het is destijds specifiek voor kinderopvang gebouwd, waar we dankbaar voor zijn. Het is op dit moment nodig dat we aandacht geven aan het onderhoud en de inrichting van het gebouw. Zeker wanneer we naar de toekomst kijken met het oog op de dag- en nacht opvang waartoe God ons geroepen heeft. Dit betekend dat we verschillende zaken aan moeten pakken. Branwen richt zich hierin vooral op het onderhoudt en de grote zaken (zoals het aanpakken van de buitenkant, het verven e.d.). Ik richt me meer op de inrichting en hoe we de opvang kunnen aanpassen zodat de kinderen op een goede manier zich kunnen ontwikkelen, wat hebben de medewerkers nodig in hun lokaal e.d.
  • Randzaken: hiernaast lopen nog verschillende andere zaken die stap voor stap opgepakt worden. Contact met Nederland (verschillende kanalen), zorgen dat er voldoende in de opvang is om voor de kinderen te zorgen, contact met ouders, gesprekken met de medewerkers, teamvergaderingen (eens per maand), gebedsbijeenkomsten (twee keer per maand) e.d.

Maandag tot en met woensdag avond: Rond 17:00 uur stoppen we in de opvang, soms zitten we nog even bij de kinderen, daarna gaan we naar huis (dit is in hetzelfde gebouw). Eén van ons start met het bereiden van het eten. Om 18:00 uur sport ik samen met de andere vrouwen die in het gebouw wonen, we sporten ongeveer 20 minuten. Het is erg leuk om samen te sporten, we motiveren elkaar en bouwen zo ook aan onze relatie met elkaar. Na het sporten douchen we of eten we, afhankelijk of het eten klaar is. Na het eten, rond 19:00 uur bidden we met alle bewoners van de opvang. We spreken de dag door en delen gebedspunten. Hierna gaat ieder naar z'n eigen kamer. Op maandag en dinsdag heb ik ook regelmatig een skype met NL.

Donderdagavond: Op donderdagavond hebben we home cell, dit is een groep vanuit de kerk die allemaal redelijk bij ons in de buurt wonen. We komen wekelijks samen bij onze home cell leiders. We bespreken met elkaar de preek van zondag en hoe we dit praktisch kunnen maken in ons dagelijks leven. Wat de punten zijn vanuit de preek die ons aanspreken en waar we vragen over hebben. Het is fijn om dit zo te doen, op deze manier krijgt de preek van zondag meer handen en voeten, we gaan er dieper op in. Aan het einde delen we gebedspunten met elkaar en bidden met en voor elkaar. 

Vrijdagavond: Deze avond hebben we meer tijd voor en met elkaar. Soms gaan we uit of maken iets speciaals voor het eten. Om de week is Kaylin bij ons. Als zij bij ons is, brengen we haar naar de jeugd van de kerk en halen haar weer op.

Zaterdag: De zaterdag is eigenlijk iedere week anders. Er zijn dagen dat we zaken in de opvang moeten doen, omdat dit moet gebeuren op momenten dat er geen kinderen zijn, zoals het aanpakken van de vloeren. We doen eens in de maand de maandboodschappen voor de opvang en voor onszelf. We gaan op bezoek bij mensen of zoeken een plek op waar we zelf kunnen relaxen (een park oid) Wanneer Kaylin bij ons is, dan kijken we of we een activiteit kunnen doen wat zij leuk vindt. In de avond spelen we een spelletje of kijken een film.

Zo hebben jullie een beetje inzicht in hoe onze week eruit ziet!

 

Johannesburg, 12 oktober 2018

Ondertussen is het al weer drie maanden geleden dat ik hier iets heb geschreven. Het zijn dan ook drie drukken intensieve maanden geweest. Eind November zal er een nieuwsbrief uitkomen, hier zal ik meer vertellen over de bezigheden van de afgelopen drie maanden.

Graag wil ik met jullie iets delen over de intensiteit van de afgelopen periode. Terugkijken op de afgelopen twee jaar is mijn leven behoorlijk veranderd. Zo heb ik in November 2016 Nederland achter me gelaten en ben ik in Zuid Afrika gaan wonen. Hier heb ik gewoond en gewerkt op Melusi Christian Community waar ik Branwen heb ontmoet. Dit bracht mijn leven op een ander pad en zoals jullie weten gaan we op 15 december trouwen in Nederland om daarna in Zuid Afrika te gaan wonen en werken.

De afgelopen drie maanden heb ik op de opvang gewerkt en geleefd. Op het moment dat ik Nederland verliet eind juli wist ik dat dit anders zou zijn dan het leven op Melusi. Ik keek er naar uit om deze tijd samen met Branwen te hebben. Om zo elkaar beter te leren kennen in werk en vrije tijd. Zoals gezegd wist ik dat het leven anders zou zijn dan op Melusi, maar eerlijk gezegd had ik dit onderschat. Het leven wat ik nu heb en ook na mijn trouwen zal hebben, is veel meer in het ‘echte’ Zuid Afrika. Ik ben op dit moment de enige Nederlander, sterker nog de enige Europeaan. In de opvang ben ik de enige blanke. Ik merk hierdoor veel meer van het leven in een andere cultuur. Ik loop meer tegen verschillen aan, zowel positief als negatief en ontdek veel meer wat er daadwerkelijk van de Nederlandse cultuur in mij zit. Dit kan hier positief en negatief werken. Het geeft in ieder geval een heel andere dimensie aan het leven.

Eerlijk is eerlijk het geeft me ook zeker momenten van het alleen voelen, alleen zijn. Niet volledig begrepen voelen. Omdat iedereen om me heen uit een andere cultuur komt en omdat de mensen om me heen een geschiedenis met elkaar hebben. Een geschiedenis waar ik geen deel van uit maak. Dit alles bij elkaar geeft soms moeilijke momenten. Aan de andere kant leert het me veel over mezelf en is het erg interessant om te ontdekken hoe de verschillende culturen bij elkaar werken. De uitdaging is om elkaars verschillen niet als goed of fout te zien, maar als anders. De wijze waarop ik de dingen doe, omdat ik dat nu eenmaal zo gewend ben, betekend niet dat dit de enige of beste wijze is.

In alles is het fantastisch om iemand te hebben die mij begrijpt en begrip voor me heeft, juist ook op momenten dat ik me alleen voel. Naast Branwen is het fantastisch om te weten dat wat er ook gebeurd God bij me staat. God heeft ons allemaal geschapen, blank en bruin, Nederlander, Zulu, Coloured of een van de andere culturen hier in Zuid Afrika. Daarin is ieder mens ook nog eens uniek, geschapen naar Zijn beeld en voor Zijn doel.

Al met al was het leven hier de afgelopen maanden intensief, heb ik mezelf meer en meer leren kennen. Merk ik de intensiteit van leven in een andere cultuur, maar leven in een andere cultuur brengt ook zoveel en geeft zoveel. Ik zou het niet willen missen en het brengt een bredere en diepere dimensie aan het leven en het verbreedt je eigen horizon en beeld.

 

 

Kempton Park, Johannesburg, 11-02-2019

De afgelopen maanden hebben met name in het teken gestaan van ons huwelijk. Eind oktober ben ik terug gekeerd naar Nederland waar ik de voorbereidingen voor ons huwelijk heb gedaan, een groot deel hadden we al gedaan vanuit ZA. Begin december kwam ook Branwen naar Nederland, hier heeft hij mij familie en vrienden leren kennen en de Nederlandse cultuur een beetje mee kunnen maken. Op 10 december was ons burgelijk huwelijk en op 15 december trouwden we voor God en hadden we ons feest. Het was een geweldige dag en we hebben enorm genoten. Half Januari waren we beide weer in Zuid Afrika en op 9 Februari hebben we hier ons huwelijik gevierd met vrienden en familie. We kijken samen terug op een geweldige tijd en danken God voor alles! We zien uit naar wat Hij ons samen gaat geven en waar Hij ons samen leidt. Aangezien beelden meer zeggen dan woorden, hier een impressie van onze huwelijksfestiviteiten in NL en ZA.

                     

 

                     

 

                                   

 

           

 

         

 

 

           

 

           

 

        

 

Bodegraven, 05-07-2018

De afgelopen maanden waren intensief, maar zeer zeker positief.

Eind April was het tijd voor MYC (Melusi Youth Conference), na weken van voorbereiding was het eindelijk zover!! We hadden hier als team naar toegewerkt en naar uitgekeken. We ontvingen hulp uit Australië, zij waren met een team van 8 mensen voor twee weken over om ons te ondersteunen bij dit event. Het was in één woord wederom, fantastisch. Zo gaaf om zoveel tieners enthousiast te zien voor God, de honger en de dorst die ze hebben om meer van Hem te zien en te ervaren. Het thema was dit jaar: Light of the world. Het is goed om te zien en te mogen uitstralen dat Jezus het licht is van deze wereld en dat leven met Hem zoveel geeft en je vrij zet uit de duisternis. Voor een impressie van MYC zie: https://www.youtube.com/watch?v=qMW5vHbIwsk&t=2s

Een week na MYC was het tijd voor een bruiloft, Bonginkosi en Nothando gingen trouwen. Maanden lang leefden zij (en wij met hen op de missie) toe naar deze dag. Het was een hele belevenis, een echt Zulu wedding. Het begon al op de vrijdag waarop er bijeengekomen werd bij het huis van Nothando. Zaterdag volgde de kerkdienst, waarbij de kerk overvol was. Hierna volgde een receptie met toespraken, vele toespraken waarbij er tussendoor steeds gezongen werd, met zeer luidde muziek. De receptie werd afgesloten met eten, waarna we nog doorgingen naar het huis van Bonginkosi. Geweldig om deze bruiloft mee te maken, bijzonder om dit stukje cultuur te zien en te proeven. Zie hier voor een impressie van deze dagen: https://www.youtube.com/watch?v=760NDm6yPS8

Weer een week later was het voor mij tijd om afscheid te nemen. Na 1,5 jaar ging ik Melusi verlaten. Het was heel dubbel. Melusi is mij dierbaar en zal altijd in mijn hart blijven, de contacten die ik mocht opbouwen de relaties die ik mocht leggen. Maar bovenal het feit dat ik getuige mocht zijn van dat wat God aan het doen is in de mensen daar en wat God heeft gedaan in mijn leven op Melusi. Dat is iets wat ik moet loslaten en waar ik afscheid van nam. Aan de andere kant kijk ik ook uit naar de toekomst en wil ik graag verder en God volgen in de volgende stap in mijn leven. Het is goed om te weten dat dit afscheid van Melusi geen definitief afscheid is. Het is goed om te weten dat we de verbinding behouden. Ik mag terug kijken op een fantastische tijd op Melusi, met een zeer tevreden en dankbaar hart heb ik afscheid mogen nemen.

     

Na het afscheid was het na een korte tijd in Johannesburg tijd om naar Nederland te gaan. Met gemengde gevoelens ben ik in het vliegtuig gestapt en landde ik op Nederlandse bodem. Er stond aardig wat te wachten tijdens de tijd in Nederland. Het was goed om familie en vrienden weer te zien en om tijd met hen door te brengen. Om gewoon weer even bij hen langs te gaan op de koffie. Gezellig te kunnen kletsen op de bank, activiteiten te ondernemen. Het is heerlijk om op deze manier contact te hebben, elkaar fysiek te kunnen zien. Het is ook echt een tijd waarin ik tot rust mocht komen en vooral kon genieten van alle contacten en momenten. Daarnaast is God ook wederom enorm goed geweest en heeft Hij wegen gecreëerd, die ik niet voorzien had. Dit maakt dat ik werkelijk heb kunnen genieten van de tijd hier.

Nog ongeveer twee weken en dan vertrek ik weer naar Zuid Afrika. Ik heb enorm genoten van de tijd in Nederland, maar zie er zeker naar uit om weer terug te gaan. Natuurlijk om Branwen weer te zien en samen te kunnen zijn. Verder ook om aan de slag te gaan op de dagopvang/school en samen te zien hoe God ons leven zal gaan leiden. Eén ding is zeker Hij zal ons de weg wijzen en onze toekomst ligt in Zijn handen.