Dundee, 20-12-2016

Een vreemde combinatie zul je misschien denken en misschien is dat het ook wel, maar beide sportschoenen en Psalm 23 hebben de laatste dagen/weken veel in mijn hoofd gezeten                                                                  

                         

In mijn uitzenddienst werd het door de TFC al benoemd, ik ben geboren met sportschoenen aan. Dit is voor mij na mijn komst op Melusi nog eens extra duidelijk geworden. Ik wilde snel, ik merkte dat ik sneller wilde dan ik kon en dat het in mijn hoofd soms ook sneller ging dan dat ik zelf wilde, aan kon. Zo kreeg ik de taak om de administratie te gaan doen voor Siya Sebenza, daarbij was ook de vraag naar een systeem om het allemaal zo efficiënt mogelijk te verwerken. Ik ben dan al direct aan bedenken hoe we dat het beste kunnen doen en met zo min mogelijk werk steeds zoveel mogelijk informatie kunnen verkrijgen. Op dit moment is het verkrijgen van de info nog niet nodig, het gaat er eerst om dat de informatie van papier wordt gedigitaliseerd. Ik ben dan al drie of vier stappen verder. Ik merkte dat dit nu niet in mijn voordeel werkt. Het maakte het juist lastiger om voldoende de tijd te nemen om daadwerkelijk mijn plek te vinden. De rust te vinden en alles te verwerken, de rust te vinden en bij God te komen.

Heel duidelijk in de eerste week kwam Psalm 23 naar voren, meerdere keren werd dit gebruikt, in een kerkdienst, bij een teammeeting en bij ladiesprayer. Gaaf om te ontdekken hoe een Psalm die zo bekend is, zo sterk kan spreken.

 

De Heer is mijn Herder het ontbreekt mij aan niets. God geeft mij wat ik nodig heb, ik hoef zelf niets, Hij voorziet in alles. Niet altijd zie ik(zien we) dit, maar het staat er echt, het ontbreekt mij aan niets!! Wat gaaf dat God voorziet en dat Hij weet wat ik nodig heb, zelfs beter dan ik dat weet en Hij geeft het mij!

Hij laat mij rusten in groene weiden en voert mij naar vredig water, Hij geeft mij nieuwe kracht (de Engelse Bijbel zegt, He restores my soul) en leidt mij langs veilige paden tot eer van Zijn naam. Hij laat mij rusten, sterker nog Hij brengt mij naar de plek waar ik kan rusten. Bij Hem kan ik werkelijke rust en vrede vinden. Wanneer ik bij Hem ben, bij Hem op schoot, zal Hij mij de rust en vrede geven en daarvanuit ontvang ik de kracht. Vanuit deze rust en in Zijn kracht kan ik verder, kunnen we verder en worden we geleidt op de veilige paden. Hij beschermt ons, mij.

Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij, Uw stok en Uw staf zij geven mij moed. U nodigt mij aan tafel voor het oog van de vijand, U zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. Geluk en genade volgen mij alle dagen van mijn leven, ik keer terug in het huis van de HEER tot in lengte van dagen. God beschermt, Hij gaat voor mij uit, Hij bereidt de weg. Hij zorgt ervoor dat alles in plaats is voor mij om te komen. Hij gaat ook met me mee, om me te beschermen op de weg die ik ga. Hij laat mij rusten en aan tafel gaan, tot krachten komen, voor het oog van de vijand(de duivel). Kunnen we ons dat voorstellen? Dat we in een oorlog met de vijand, wanneer we de vijand zien aankomen, aan tafel gaan en eerst gaan eten? God laat ons dit doen in de strijd die we voeren hier op aarde. Hij geeft ons alles wat we nodig hebben, we ontvangen van Hem de wapenrusting, daarbij zorgt Hij dat we in de strijd bij Hem tot rust kunnen komen en kracht ontvangen, hoe bijzonder! De laatste belofte dat Geluk en Genade ons volgen, is volgens mij iets wat we niet kunnen bevatten hoeveel dit voor ons betekend.

Dit betekende dus dat ik mijn sportschoenen aan de kant moest zetten en mijn rust bij God moest zoeken, Hij zorgt voor mij. De sportschoenen heeft Hij ook gegeven, maar ik moet ze wel gebruiken vanuit Zijn kracht en niet vanuit mijn kracht. Hem in mij laten werken en niet ik voor Hem werken, want dan komt er niets goeds uit. Een uitdaging voor mij en voor u?!