Dundee, 14-07-2017

Ook in de avond en nacht is het leven hier niet saai. Zo heb ik in de afgelopen periode twee avonturen beleefd. De eerste was ook echt in de nachtelijke uren.

In het midden van de nacht werd ik wakker en ik moest naar de wc, het was koud dus ik wilde niet uit mijn bed. Na een uur ben ik toch mijn bed maar uit gegaan. Ik liep naar mijn deur, maar deze kon niet meer open. Hierop heb ik een schaar gepakt en op die manier geprobeerd om de deur te openen. De klink van de deur ging wel open, maar de deur bleef dicht....Aangezien ik ondertussen echt naar de wc moest, heb ik de deur naar buiten toe geopend. Zo liep ik om 2:00 uur s' nachts in mijn pyjama en op mijn blote voeten door het natte gras, van de ene kant van mijn huis naar de andere kant van mijn huis. Aan de andere kant de deur geopend. Zo kon ik naar de wc, aan deze kant wist ik zeker dat ik de deur niet open kon krijgen, want de deur gaat naar binnen open in mijn kamer. Heb nog wel een mes meegenomen, dan kon ik proberen of ik hetzelfde kon doen als de kinderen op mijn werk deden met de voorraadkast. Hierop ben ik weer op mijn blote voeten teruggelopen naar mijn slaapkamer. De volgende ochtend geprobeerd de deur met het mes open te maken, maar ook dat werkte niet, dus weer omgelopen, mijn huisgenoot begreep er niets van. Situatie uitgelegd en benoemd dat ik dat in de nacht dus ook had gedaan....Ik kon er om lachen en zag er de humor wel van in, maar was blij dat in de ochtend mijn deur gemaakt werd, zodat ik mijn kamer weer op de normale manier in en uit kon.

Op een andere avond, had ik de deur en de gate gesloten. Mijn huisgenoot ging naar bed en ik ging mijn tandenpoetsen om daarna ook naar mijn bed te gaan. Met dat ik naar de badkamer liep hoorde ik op de deur kloppen. Ik liep naar de deur en opende deze. Er stond een man voor de deur met een rugtas. Hij begon een heel verhaal te doen in het Zulu. Ik vroeg hem of hij Engels kon en liet de gate bewust dicht en zorgde dat ik op veilige afstand was. Deze man kon geen Engels, gelukkig kent mijn huisgenoot een beetje Zulu. Ik heb de persoon van de missie gebeld die dienst had en zij heeft geprobeerd te achter halen hoe deze man bij ons terecht is gekomen(aangezien we overal muur of hekken hebben rondom ons terrein). Toen de persoon die dienst had kwam, hadden we achterhaald dat deze man gevlucht was om dat er mannen achter hem aan kwamen met geweren en hij beroofd was. Om te vluchten is hij over het hek heen gesprongen. Hij is meegegaan en we hebben hem uiteindelijk de missie laten verlaten. We waren God dankbaar dat we de gate en de deur net dicht hadden gedaan, dat Geanne (mijn huisgenoot) een beetje Zulu spreekt en dat deze man niets wilde van ons, maar zelf op de vlucht was.

Zo maken we hier dus ook in de avonden en nachten van alles mee. Van gesloten deuren tot mensen die plotseling voor de deur staan....