Johannesburg, 12 oktober 2018

Ondertussen is het al weer drie maanden geleden dat ik hier iets heb geschreven. Het zijn dan ook drie drukken intensieve maanden geweest. Eind November zal er een nieuwsbrief uitkomen, hier zal ik meer vertellen over de bezigheden van de afgelopen drie maanden.

Graag wil ik met jullie iets delen over de intensiteit van de afgelopen periode. Terugkijken op de afgelopen twee jaar is mijn leven behoorlijk veranderd. Zo heb ik in November 2016 Nederland achter me gelaten en ben ik in Zuid Afrika gaan wonen. Hier heb ik gewoond en gewerkt op Melusi Christian Community waar ik Branwen heb ontmoet. Dit bracht mijn leven op een ander pad en zoals jullie weten gaan we op 15 december trouwen in Nederland om daarna in Zuid Afrika te gaan wonen en werken.

De afgelopen drie maanden heb ik op de opvang gewerkt en geleefd. Op het moment dat ik Nederland verliet eind juli wist ik dat dit anders zou zijn dan het leven op Melusi. Ik keek er naar uit om deze tijd samen met Branwen te hebben. Om zo elkaar beter te leren kennen in werk en vrije tijd. Zoals gezegd wist ik dat het leven anders zou zijn dan op Melusi, maar eerlijk gezegd had ik dit onderschat. Het leven wat ik nu heb en ook na mijn trouwen zal hebben, is veel meer in het ‘echte’ Zuid Afrika. Ik ben op dit moment de enige Nederlander, sterker nog de enige Europeaan. In de opvang ben ik de enige blanke. Ik merk hierdoor veel meer van het leven in een andere cultuur. Ik loop meer tegen verschillen aan, zowel positief als negatief en ontdek veel meer wat er daadwerkelijk van de Nederlandse cultuur in mij zit. Dit kan hier positief en negatief werken. Het geeft in ieder geval een heel andere dimensie aan het leven.

Eerlijk is eerlijk het geeft me ook zeker momenten van het alleen voelen, alleen zijn. Niet volledig begrepen voelen. Omdat iedereen om me heen uit een andere cultuur komt en omdat de mensen om me heen een geschiedenis met elkaar hebben. Een geschiedenis waar ik geen deel van uit maak. Dit alles bij elkaar geeft soms moeilijke momenten. Aan de andere kant leert het me veel over mezelf en is het erg interessant om te ontdekken hoe de verschillende culturen bij elkaar werken. De uitdaging is om elkaars verschillen niet als goed of fout te zien, maar als anders. De wijze waarop ik de dingen doe, omdat ik dat nu eenmaal zo gewend ben, betekend niet dat dit de enige of beste wijze is.

In alles is het fantastisch om iemand te hebben die mij begrijpt en begrip voor me heeft, juist ook op momenten dat ik me alleen voel. Naast Branwen is het fantastisch om te weten dat wat er ook gebeurd God bij me staat. God heeft ons allemaal geschapen, blank en bruin, Nederlander, Zulu, Coloured of een van de andere culturen hier in Zuid Afrika. Daarin is ieder mens ook nog eens uniek, geschapen naar Zijn beeld en voor Zijn doel.

Al met al was het leven hier de afgelopen maanden intensief, heb ik mezelf meer en meer leren kennen. Merk ik de intensiteit van leven in een andere cultuur, maar leven in een andere cultuur brengt ook zoveel en geeft zoveel. Ik zou het niet willen missen en het brengt een bredere en diepere dimensie aan het leven en het verbreedt je eigen horizon en beeld.