Dundee, 17-04-2017

Paasfeest, het wordt over de hele wereld gevierd, sommige zullen het meer betrekken op het zoeken van eieren of chocolade eieren eten. Maar het wordt overal gevierd en in bijna ieder land zijn er lange weekenden vrij. Maar wat betekend Pasen nu echt. Ik bedoel dan niet dat we gewoon weten waar het omgaat, want dat weten velen. We vieren met Pasen de opstanding van Jezus. Maar wat betekend dat? Oké Jezus stond op uit de dood, maar wat betekend dat werkelijk voor jou en mij vandaag en wat is het effect daarvan op ons dagelijks leven.

Jezus leeft in ons, Hij is levend!! Dat Jezus in ons leeft betekend dus dat waar wij gaan Hij gaat, waar wij komen en wat wij doen, Hij werkt dit door ons heen. Een leven met Jezus is een feest. Zodra we beseffen dat Jezus in ons leeft, Hem accepteren in ons leven, betekend dat Gods Koninkrijk in ons zichtbaar gaat worden. Gods Koninkrijk, dat is een groot feest. Wij worden uitgenodigd namelijk voor een bruiloft, niet voor een begrafenis. Leven we vanuit deze vrijheid, vanuit deze Liefde, vanuit deze Vreugde. Er staat geschreven dat we in alles vreugdevol moeten zijn. In alles, dus niet alleen wanneer er goede dingen gebeuren en alles goed met ons gaat, maar in ALLES. Dus ook in de problemen die we tegenkomen in het leven en we komen problemen tegen, dat is een zekerheid.

God is een levende God. Hij is groot, zo groot dat Hij de wereld in Zijn hand heeft. Stel dat nu eens even voor, de wereld, zo groot en dat is in Zijn hand, alleen Zijn hand. En Hij wil in ons wonen. Voor mij is dat iets zo groots, zo bijzonder, het is niet voor te stellen. Gods wil zo dicht bij ons Zijn. Hij heeft dit mogelijk gemaakt door te sterven en weer op te staan. Hij heeft de weg geopend om weer in Zijn aanwezigheid te zijn. Wat doen wij daarmee??? Houden we ons vast aan regels tradities, vormen van christendom? Of geven we God de ruimte? Kiezen we ervoor om in Zijn aanwezigheid te stappen en daaruit te leven?

Graag wil ik met jullie delen wat we als team hebben mogen doen en mogen ervaren. Van 6-8 April zijn we met alle discipelen op kamp gegaan. Deze keer zijn we naar een andere plaats gegaan, dan hier op Melusi. We zaten op een plek waar geen internet, telefoonontvangst en elektriciteit aanwezig was. Terug naar de basics dus. Tijdens dit kamp hebben we tijd genomen om met de discipelen MYC voor te bereiden. (MYC is onze jeugdconferentie die eind april plaats zal vinden.) Verder tijd om onze relatie met hen te verdiepen, om hen op te bouwen en te bemoedigen in hun geloof en natuurlijk om lol met elkaar te hebben. Tijdens dit kamp hebben we met elkaar gedeeld wat God in onze levens doet en heeft gedaan. Het is erg bijzonder om de verhalen van deze tieners te horen. De verhalen zijn verhalen van strijd, van pijn, van verlating, van eenzaamheid. Deze tieners zijn door zoveel heen gegaan. Ik had de tranen over mijn wangen rollen. Toch eindigen de verhalen goed, ze hebben Jezus ontmoet en halen daar zoveel kracht en liefde uit, geweldig. Tijdens het kamp werd ook zichtbaar dat Jezus nog steeds wonderen doet. Tieners en leden van de staf werden vrijgezet. God liet zijn kracht en liefde zien. Zo gaaf!! Het is eigenlijk niet te beschrijven en zeker niet in een verhaal, maar God is zo goed, zo groot, zo liefdevol.

Hij bevrijd ons, als we onszelf daar voor open willen stellen. Wanneer wij dit doen en Zijn liefde en kracht door ons heen gaat stromen, dan kunnen we niet meer zwijgen, dan moeten we wel delen met iedereen om ons heen wat Hij doet en heeft gedaan in ons leven. Is Pasen voor u en jou ook een bevrijdingsfeest en wat kunnen de mensen om u/jou heen zien van deze bevrijding!! Wees niet stil over je bevrijding, want dat is wat Satan wil, maar spreek en getuig, dan wordt Zijn kracht en Liefde meer en meer zichtbaar.

Goede Pasen, want het is iedere dag PASEN. HIJ LEEFT.           Nienke

Dundee, 16 maart 2017

Van 10-12 maart ben ik samen met Daniel, Geanne, Bonginkosi en 4 discipelen naar Johannesburg en Pretoria. De reden was een conferentie rondom Kidsministrie op zaterdag in Pretoria. Aangezien dit zo`n 5 uur rijden is, vertrokken we op vrijdag en verbleven er tot zondag. 

                                                       

Melusi heeft een connectie met een kerk in Johannesburg. Afgelopen oktober is er een groep vanuit deze kerk naar Melusi gekomen om een week mee te werken in al onze ministries. Deze kerk had ons uitgenodigd en onze overnachting geregeld. 

Vrijdag werden we vriendelijk en warm ontvangen in hun kerk, waar die avond een jeugdavond was. Een avond waarop zo`n 100-120 jongeren komen. Het was mooi om te zien hoe zij alles hadden opgezet en hoe zij hun programma draaide. Het is niet iets wat we op Melusi kunnen gebruiken, omdat onze faciliteiten en doelgroep totaal anders zijn, maar goed om dit te zien en er zijn misschien wel principes die we kunnen overnemen. 

De persoon die sprak heeft op mij veel indruk gemaakt. Hij had duidelijk passie voor de doelgroep en sloot goed aan bij de doelgroep. Het was gaaf om te zien hoe hij contact maakte en de boodschap interactief overbracht. 

Hierna zijn we naar ons onderkomen gebracht. Het was een mooi terrein met tennisbaan, zwembad en voetbalveld. Het was een soort kampterrein. We sliepen in twee kamers, mannen en vrouwen. Iedere kamer had zijn eigen badkamer en er was een grote keuken waar we konden koken en eten, daarbij was er ook nog een grote eetzaal. We hadden onze eigen spullen meegenomen om te kunnen eten, maar voor de basiszaken was ook gezorgd door deze kerk. 

De volgende ochtend zijn we op weg gegaan naar de conferentie. Het was een goede intensieve dag. Het startte met een algemene opening, waarna er 5 rondes waren met verschillende topics, we konden steeds kiezen uit 5 topics. We hebben geprobeerd dit zoveel mogelijk te verdelen, zodat we zoveel mogelijk informatie ontvingen. Het waren goede onderwerpen, waar ik veel input heb gekregen. Zeker niet alles was nieuw, maar vooral weer even een reminder of een opfrissing. Er was ook voldoende afwisseling tussen vooral informatieve workshops en de wat meer interactieve workshops. 

Aan het einde van de dag hebben we Khazi, één van onze discipelen die op de Bijbelschool, naast de conferentie zit. (wanneer je meer wilt lezen over haar en hoe ze hier terecht is gekomen zie: http://www.geanneinafrika.nl/blog.html, geloof voor een kapitaal). Het was goed om haar te ontmoeten en te zien waar ze leeft. We hebben haar meegenomen naar ons onderkomen. Maar natuurlijk niet voordat er een duik in het zwembad was genomen, gesprongen op de trampoline en wat voetbal. Met elkaar hebben we genoten van de zelfgemaakte macaroni. 

Zondag waren we uitgenodigd voor de kerkdienst en het kidsministrie programma in de kerk. Aangezien de kerk twee diensten had, 8 uur en 9.45 uur hebben we onszelf in twee groepen opgesplitst zo kon iedereen naar de kerkdienst en naar het kidsministrie programma. Hierbij was het ook weer goed om te zien hoe zij het doen en te kijken wat we kunnen gebruiken in ons programma, maar daarbij ook bedenken dat wij kleiner zijn, een andere doelgroep hebben, minder faciliteiten en vrijwilligers hebben. 

Hierna ontvingen we een lunch. Heerlijke kip met patat, het was bijzonder om te zien hoe wij in alles dit weekend gezegend zijn door deze kerk. We hebben veel ontvangen, we zijn met open armen ontvangen en hebben veel van hun ontvangen. Zeker wanneer we voor onszelf gaan bekijken wat het ons gekost zou hebben als we wat we ontvangen hebben zelf hadden moeten betalen. Om te beginnen de overnachting, we hebben twee nachten daar geslapen, zonder ook maar iets te hoeven betalen. Echt een zegening!!! Het was een bijzonder weekend. 

Een weekend waarin we veel informatie hebben ontvangen, een weekend waarin we de contacten met de discipelen die mee waren hebben kunnen verdiepen. Een weekend waarin we contacten met de kerk in Johannesburg hebben kunnen aanhalen, een weekend vol zegeningen. Het was bijzonder om te zien hoe de discipelen genoten van deze trip, voor vele van hen is het al een bijzondere ervaring op zich, om uit Dundee te zijn. Het zien van een grote stad en daar naar een simpel restaurant gaan is al bijzonder, of het hebben van een zwembad op het terrein. Mooi om hen naast de conferentie ook deze ervaring mee te kunnen geven, ze een stukje meer van de wereld te kunnen laten zien.

Dundee, 15-01-2017

Vrijdag hadden we weer tiener-Bijbelstudie, de eerste keer in 2017. Ik was erg benieuwd wie er zouden komen en hoeveel. De laatste keer in 2016 was de opkomst niet heel hoog. Ook was ik benieuwd of de tiener, één van onze discipelen(een tiener die de keuze heeft gemaakt voor Jezus en actief betrokken is bij onze activiteiten (mede -organiseren van kampen, bij kidsclubs vertalen en zelf verhalen vertellen e.d.)) het onderwerp had voorbereidt.  Khazi, één van de tieners was in de ochtend op de missie, zij vertelde me dat de tieners vorige week al hadden gewacht op ons. De tieners waren er nu dus zeker op voorbereidt dat de Bijbelstudie weer begon. Ze kon me ook vertellen dat Lungi al de hele week aan het voorbereiden was. 

Vol goede moed gingen we met het team op pad, we waren er om 16:00 uur, de tieners druppelden binnen en om 16:30 waren Khazi en Lungi er, we konden starten. Het onderwerp was, 'the Saviour' (de redder). Het was geweldig hoe Lungi vertelde over Jezus en dat Hij de enige weg is. Er is maar één redder, je kunt zoveel andere goden dienen als je wilt, zoveel geiten slachten als je wilt, er is er uiteindelijk maar één die redt, Jezus. De passie waarmee Lungi dit vertelde maakte mij stil en enthousiast tegelijk. Lungi, opgegroeid in de Zulu cultuur te midden van ansisterworship en inderdaad het slachten van geiten, zij was vol van de boodschap en bracht de boodschap vol liefde over. Ze sprak overtuigend er is geen twijfel mogelijk er is maar één redder, één weg tot God en dat is Jezus. Hij heeft de hoogst mogelijke prijs betaald, namelijk Zijn leven! Niets of niemand kan dit evenaren. De anderen tieners waren stil tijdens het verhaal van Lungi, het was duidelijk dat zij geboeid waren door Lungi. Misschien niet direct door wat zij zei, maar door hoe ze het bracht. 

Ik ben geraakt door de passie waarmee Lungi het onderwerp deelde met de andere tieners. Wat gaaf, dat de tieners de onderwerpen voorbereiden, wat gaaf om te zien hoeveel passie zij hebben. Voor Jezus en de andere tieners! Geweldig dat Lungi en de andere discipelen betrokken zijn bij Melusi. Zij kennen de kinderen en tieners en de townships, zij zijn Gods licht daar. 

  • Bidden jullie mee dat de discipelen sterk mogen staan in hun geloof, zeker in de omgeving waar ze zijn, zij kiezen een andere weg dan de meeste om hen heen, een weg die ingaat tegen hun familie.
  • Bidt voor kracht en voor passie, de passie die Lungi heeft, dat door hun aanwezigheid in de townships, vele Jezus mogen leren kennen.
  • Dank voor Lungi en de andere discipelen en hun passie en keuze God te willen volgen, hoe moeilijk het ook voor hen is.

 God leeft en Hij werkt. Mooi om hier getuige van te mogen zijn en Zijn werk in mensenlevens te zien.

Nienke

 

 

Dundee, 16 februari 2017

Graag wil ik met jullie een stukje natuur van Zuid Afrika delen. In het weekend van 4 en 5 februari was ik samen met 3 anderen op pad in de Drakensberg. Hier hebben we twee mooie tochten gemaakt.

Op zaterdagochtendvroeg zijn we vertrokken vanaf Melusi naar 'De Sentinel'. We parkeerden de auto op een hoogte van 2700 meter, om de laatste 300 meter te voet af te leggen. We begonnen met een rustig stuk, maar al snel werd het erg stijl. Na een tijdje zijn we een stukje van de route afgeweken naar een uitkijkpunt. Hier hadden we een fantastisch mooi uitzicht op het 'Amphitheatre'. Het was super gaaf om dit te zien. Op het moment dat wij er waren, vloog er een helikopter door de vallei heen. Het is niet te beschrijven hoe mooi dit is, ik hoop dat de foto`s het een beetje laten zien.

 

       

 

Hierna zijn we verder omhooggeklommen. Nadat we het grootste stuk hadden afgelegd kwamen we bij de 'chainladders'. Via deze twee chainladders konden we het laatste stuk klimmen en kwamen we boven aan. Het was deze dag fris en bewolkt, maar op het moment dat we boven kwam werd het helder. We zijn doorgelopen tot boven de 'Tugela' waterval. De tweede langste van de wereld. Hier hebben we heerlijk onze lunch gegeten en genoten van het fantastische uitzicht. De zon begon door te komen, dus de lange broek kon uit en in korte broek gingen we verder.

 

     

      

Na de lunch was het tijd voor de terugweg, dat betekende de afdaling. Deze afdaling begon met de 'Gully' dit stuk gaat bijna recht naar beneden. Ik ben het grootste gedeelte hiervan zittend gedaald, omdat staand, voor mij niet te doen was. Na de 'Gully' waren we op het stuk wat we in de morgen geklommen hadden. Nu dus een steile afdaling, wat eindigde in een wat rustige afdaling.

 

       

 

De volgende dag besloten we een wat makkelijkere route te nemen. We zijn beneden in de vallei gebleven. Hier hebben we de 'blue grutto' route gedaan. Een erg mooie route richting een waterval, waar we af konden koelen en hebben geluncht. Hierna verder gelopen. Op een gegeven moment konden we kiezen, stijl omhoog of naar beneden. We kozen ervoor naar beneden te lopen, niet wetend waar we uit zouden komen. Het was geen makkelijke route, maar zeker de moeite waard, de route zigzagde door een beekje heen, langzaam verder naar beneden tot we terug waren op ons begin punt.

 

      

 

Het was een fantastisch mooi weekend. De natuur is hier supergaaf, ik hoop dat jullie dmv de foto`s en wat beelden op facebook(www.facebook.com/nienkevrijn) een beetje een beeld van hebben kunnen krijgen.

 

Dundee, 20-12-2016

Een vreemde combinatie zul je misschien denken en misschien is dat het ook wel, maar beide sportschoenen en Psalm 23 hebben de laatste dagen/weken veel in mijn hoofd gezeten                                                                  

                         

In mijn uitzenddienst werd het door de TFC al benoemd, ik ben geboren met sportschoenen aan. Dit is voor mij na mijn komst op Melusi nog eens extra duidelijk geworden. Ik wilde snel, ik merkte dat ik sneller wilde dan ik kon en dat het in mijn hoofd soms ook sneller ging dan dat ik zelf wilde, aan kon. Zo kreeg ik de taak om de administratie te gaan doen voor Siya Sebenza, daarbij was ook de vraag naar een systeem om het allemaal zo efficiënt mogelijk te verwerken. Ik ben dan al direct aan bedenken hoe we dat het beste kunnen doen en met zo min mogelijk werk steeds zoveel mogelijk informatie kunnen verkrijgen. Op dit moment is het verkrijgen van de info nog niet nodig, het gaat er eerst om dat de informatie van papier wordt gedigitaliseerd. Ik ben dan al drie of vier stappen verder. Ik merkte dat dit nu niet in mijn voordeel werkt. Het maakte het juist lastiger om voldoende de tijd te nemen om daadwerkelijk mijn plek te vinden. De rust te vinden en alles te verwerken, de rust te vinden en bij God te komen.

Heel duidelijk in de eerste week kwam Psalm 23 naar voren, meerdere keren werd dit gebruikt, in een kerkdienst, bij een teammeeting en bij ladiesprayer. Gaaf om te ontdekken hoe een Psalm die zo bekend is, zo sterk kan spreken.

 

De Heer is mijn Herder het ontbreekt mij aan niets. God geeft mij wat ik nodig heb, ik hoef zelf niets, Hij voorziet in alles. Niet altijd zie ik(zien we) dit, maar het staat er echt, het ontbreekt mij aan niets!! Wat gaaf dat God voorziet en dat Hij weet wat ik nodig heb, zelfs beter dan ik dat weet en Hij geeft het mij!

Hij laat mij rusten in groene weiden en voert mij naar vredig water, Hij geeft mij nieuwe kracht (de Engelse Bijbel zegt, He restores my soul) en leidt mij langs veilige paden tot eer van Zijn naam. Hij laat mij rusten, sterker nog Hij brengt mij naar de plek waar ik kan rusten. Bij Hem kan ik werkelijke rust en vrede vinden. Wanneer ik bij Hem ben, bij Hem op schoot, zal Hij mij de rust en vrede geven en daarvanuit ontvang ik de kracht. Vanuit deze rust en in Zijn kracht kan ik verder, kunnen we verder en worden we geleidt op de veilige paden. Hij beschermt ons, mij.

Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij, Uw stok en Uw staf zij geven mij moed. U nodigt mij aan tafel voor het oog van de vijand, U zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. Geluk en genade volgen mij alle dagen van mijn leven, ik keer terug in het huis van de HEER tot in lengte van dagen. God beschermt, Hij gaat voor mij uit, Hij bereidt de weg. Hij zorgt ervoor dat alles in plaats is voor mij om te komen. Hij gaat ook met me mee, om me te beschermen op de weg die ik ga. Hij laat mij rusten en aan tafel gaan, tot krachten komen, voor het oog van de vijand(de duivel). Kunnen we ons dat voorstellen? Dat we in een oorlog met de vijand, wanneer we de vijand zien aankomen, aan tafel gaan en eerst gaan eten? God laat ons dit doen in de strijd die we voeren hier op aarde. Hij geeft ons alles wat we nodig hebben, we ontvangen van Hem de wapenrusting, daarbij zorgt Hij dat we in de strijd bij Hem tot rust kunnen komen en kracht ontvangen, hoe bijzonder! De laatste belofte dat Geluk en Genade ons volgen, is volgens mij iets wat we niet kunnen bevatten hoeveel dit voor ons betekend.

Dit betekende dus dat ik mijn sportschoenen aan de kant moest zetten en mijn rust bij God moest zoeken, Hij zorgt voor mij. De sportschoenen heeft Hij ook gegeven, maar ik moet ze wel gebruiken vanuit Zijn kracht en niet vanuit mijn kracht. Hem in mij laten werken en niet ik voor Hem werken, want dan komt er niets goeds uit. Een uitdaging voor mij en voor u?!