Dundee, 17-10-2017

Afgelopen week, 2 tot 8 oktober, was er een groep tieners van Kemptonpark (Johannesburg) bij ons op de missie. De tieners waren tussen de 11 en 14 jaar oud, met 4 leiders. Dit maakte voor hen deel uit van hun jeugdprogramma, 4 keer per jaar gaat er een groep uit hun kerk naar een missie/project waar ze meehelpen. Het was de tweede keer dat deze groep bij ons op Melusi kwam, vorig jaar(ik was er toen nog niet) was de eerste keer.

De groep kwam aan op maandag morgen en de maandag stond verder in het teken van kennismaken met elkaar en met Melusi. De verdere week waren de ochtenden ingedeeld voor hen om zich voor te bereiden op de outreach, kidsclub en kidschurch. In de middagen gingen ze mee met de outreach en kidsclub.

Het was een super gave week. Vooral vond ik het bijzonder om deze groep tieners te zien. Hoe ze met elkaar omgingen, maar vooral hoe ze zich dienend opstellen en de hele tijd mee willen helpen en willen werken. Wanneer ze niets te doen hadden zochten ze één van de Melusi teamleden op om te vragen of ze nog ergens konden helpen. Naast dit dienende bij ons op het terrein, viel mij ook hun dienende houding ten op zichtte van God op. Op de verschillende outreaches die we deden, naar de townships, maar ook naar het ziekenhuis, bejaardenhuis en huis voor mensen met een verstandelijke beperking, namen ze de tijd voor de mensen die ze ontmoeten om met hen te praten en te bidden. Na 15 minuten was het niet van zo we hebben iedereen gehad, nee ze bleven mensen opzoeken en met ze praten en bidden. Fantastisch om te zien!! Sommige van de groep gingen alleen op mensen af, andere gingen in kleine groepjes en baden voor de mensen.

Het programma voor tijdens de kidsclub en kidschurch was door hen voorbereid. Dit was voor ons natuurlijk lekker, even een week geen verhaal voorbereiden e.d. Maar vooral was dit even een goede afwisseling. Aangezien zij met 32 mensen waren en we de groep steeds in twee deelden, hadden zij per kidsclub en per groep in de kidschurch meer mensen dan wij normaal hebben. Hierdoor hadden zij de mogelijkheid meer te doen dan wij. Zo hadden zij twee dansen voorbereid en speelden zij het bijbelverhaal uit. Het was super om te zien hoe zij hierin ook de interactie met de kinderen bleven opzoeken.

Vrijdag hadden we een MYC worship and workshops voor kinderen van 9-13 jaar. Er waren meer dan 250 kinderen die hier op af kwamen. Tijdens de  worship deelde één van de leiders van Kemptonpark een verhaal. Wij zijn allemaal koningskinderen, wat ons één familie maakt!! Na de lunch hadden we workshops, deze waren door het kemptonpark voorbereidt. Na een aantal knallende afsluitende worships hebben we de kids teruggebracht naar de verschillende townships.

Op zaterdag zijn we met het kemptonpark team een wandeling gaan maken en hebben daarbij wat dieren gespot. Na de wandeling werd de braai klaargemaakt en ondertussen hebben we gezwommen en gevoetbald! Een mooi moment om te contacten en gewoon even fun te hebben, te ontspannen na een week die anders was dan anders. Een bijzondere week, waarin we veel van elkaar gezien en geleerd hebben, gaaf om Gods lichaam, zijn kerk op deze manier samen te zien en samen te zien werken!!

07-09-2017, Dundee

Op de foto hier zie je mij met mijn twin. Iedereen kan zien dat dit niet letterlijk mijn tweeling zus is en weet dat ik geen tweeling zus heb. Toch noemen we elkaar twin.

Zo we lijken niet echt op elkaar, we hebben een andere huidskleur, een andere culturele achtergrond, komen uit een ander land en zo zijn er nog meer verschillen te vinden. Nothando, zo heet ze, en ik delen iets wat dieper gaat en wat voorbij gaat aan de buitenkant en zelfs voorbij gaat aan wat de oppervlakte aan de binnenkant zit. Wij zijn twins in geloof en in Jezus. We delen God en een relatie met Jezus. Op het gebied van ons geloofsleven en onze dagelijkse wandel met God, delen we veel en vinden we elkaar in veel dingen. We bespreken wekelijks een hoofdstuk in de Bijbel en ontdekken samen wat God tot ons te zeggen heeft. We markeren vaak dezelfde teksten in het hoofdstuk en delen hetzelfde enthousiasme over wat we lezen en wat God tot ons zegt. We staan steeds opnieuw en opnieuw weer versteld van wie God voor ons is!! Hij is zo groot, liefdevol, trouw, Hij kent geen grenzen die wij wel kennen. Het motiveert enorm om meer en meer te lezen en te verdiepen in Zijn woord. Gaaf is dat we beide vaak hetzelfde zien en ontdekken, we roepen vaak samen AMEN bij wat we lezen. Het is geweldig om te zien en te ontdekken hoe God deze connectie heeft gemaakt en dit zegent door de vriendschap. Een half woord is genoeg. Buiten het samen ontdekken wat God in Zijn woord zegt, delen we ook een zeer goede vriendschap. We staan klaar voor elkaar, we delen wat er in ons leven speelt.

In de vorige periode dat ik op Melusi was, hadden we ook een connectie. Bij terugkomst nu, was de connectie er direct weer en deze is nu meer en meer verdiept. In de periode dat ik in Nederland was, heeft zij haar leven aan Jezus gegeven en is gedoopt. Dit was voor mij geweldig nieuws in Nederland en maakt dat onze gesprekken nu meer diepgag hebben dan de eerste periode. Ze deelt met mij de dingen die haar bezighouden en waar ze mee worstelt. Steeds opnieuw zie ik hierin Gods genade en liefde terug. Geweldig om getuige te zijn en mee te lopen in haar proces. God is zo goed en liefdevol!!!

 

Dundee, 21-06-2017

 Dit zijn hele bekende woorden en we gebruiken ze regelmatig. Geloven we ze ook werkelijk? Vrijdag 16 juni, youthday in South Africa, hadden we op Melusi een soort reünie van MYC. We hadden een sessie gepland(worship en een preaching), lunch, games en als afsluiting worship. Tijdens MYC hadden we dagelijks zo`n 350 jongeren. Het was nu lastig om te bedenken hoeveel er zouden komen, zeker omdat we wisten dat er verschillende activiteiten waren georganiseerd.

Om 11 uur gingen de auto`s en de bus op weg. Om 11:10 kwam de eerste auto terug zonder jongeren, terwijl uit dat gebied vaak veel mensen komen. Even later kwam de tweede auto terug, hij had 1 jongen bij zich. Er ging op dat moment even door mijn hoofd; waarom organiseren we dit? Het kost veel tijd en energie vanaf ons. We hadden ook weer vrijwilligers vanuit de kerk gevraagd en nu is er bijna niemand. Het ontmoedigde me een beetje.

Oliver, de persoon die terug kwam met die ene jongen vertelde me het volgende: "De jongen vertelde me, dat het niet uit maakt dat we niet met zoveel mensen samen zijn, want in de Bijbel staat: waar 2 of 3 in Mijn naam samen zijn, daar zal Ik zijn." Dat was zo gaaf en het is zo waar!!! Het maakt niet uit, het gaat erom dat we samen zijn in Zijn naam en Zijn naam willen verhogen en eren. Het gaat niet om het werk dat wij doen en de tijd die wij eraan besteden, het gaat erom wat God gaat doen in de levens van hen die komen. Ook al zijn dat er maar 10 of nog minder.

Uiteindelijk waren we in totaal, vrijwilligers, team en tieners, met zo`n 150 mensen. Sommige van hen hebben voor het eerst van Jezus gehoord en besloten om Jezus de Koning te laten zijn in hun leven. God was duidelijk aanwezig en heeft levens aangeraakt, tieners die er waren gingen veranderd naar huis.

 Het was en is een goede reminder. Waar 2 of 3 in Mijn naam zijn, daar zal Ik zijn!!! Het gaat om Hem en niet om ons!!

Nienke

 

Dundee, 14-07-2017

Ook in de avond en nacht is het leven hier niet saai. Zo heb ik in de afgelopen periode twee avonturen beleefd. De eerste was ook echt in de nachtelijke uren.

In het midden van de nacht werd ik wakker en ik moest naar de wc, het was koud dus ik wilde niet uit mijn bed. Na een uur ben ik toch mijn bed maar uit gegaan. Ik liep naar mijn deur, maar deze kon niet meer open. Hierop heb ik een schaar gepakt en op die manier geprobeerd om de deur te openen. De klink van de deur ging wel open, maar de deur bleef dicht....Aangezien ik ondertussen echt naar de wc moest, heb ik de deur naar buiten toe geopend. Zo liep ik om 2:00 uur s' nachts in mijn pyjama en op mijn blote voeten door het natte gras, van de ene kant van mijn huis naar de andere kant van mijn huis. Aan de andere kant de deur geopend. Zo kon ik naar de wc, aan deze kant wist ik zeker dat ik de deur niet open kon krijgen, want de deur gaat naar binnen open in mijn kamer. Heb nog wel een mes meegenomen, dan kon ik proberen of ik hetzelfde kon doen als de kinderen op mijn werk deden met de voorraadkast. Hierop ben ik weer op mijn blote voeten teruggelopen naar mijn slaapkamer. De volgende ochtend geprobeerd de deur met het mes open te maken, maar ook dat werkte niet, dus weer omgelopen, mijn huisgenoot begreep er niets van. Situatie uitgelegd en benoemd dat ik dat in de nacht dus ook had gedaan....Ik kon er om lachen en zag er de humor wel van in, maar was blij dat in de ochtend mijn deur gemaakt werd, zodat ik mijn kamer weer op de normale manier in en uit kon.

Op een andere avond, had ik de deur en de gate gesloten. Mijn huisgenoot ging naar bed en ik ging mijn tandenpoetsen om daarna ook naar mijn bed te gaan. Met dat ik naar de badkamer liep hoorde ik op de deur kloppen. Ik liep naar de deur en opende deze. Er stond een man voor de deur met een rugtas. Hij begon een heel verhaal te doen in het Zulu. Ik vroeg hem of hij Engels kon en liet de gate bewust dicht en zorgde dat ik op veilige afstand was. Deze man kon geen Engels, gelukkig kent mijn huisgenoot een beetje Zulu. Ik heb de persoon van de missie gebeld die dienst had en zij heeft geprobeerd te achter halen hoe deze man bij ons terecht is gekomen(aangezien we overal muur of hekken hebben rondom ons terrein). Toen de persoon die dienst had kwam, hadden we achterhaald dat deze man gevlucht was om dat er mannen achter hem aan kwamen met geweren en hij beroofd was. Om te vluchten is hij over het hek heen gesprongen. Hij is meegegaan en we hebben hem uiteindelijk de missie laten verlaten. We waren God dankbaar dat we de gate en de deur net dicht hadden gedaan, dat Geanne (mijn huisgenoot) een beetje Zulu spreekt en dat deze man niets wilde van ons, maar zelf op de vlucht was.

Zo maken we hier dus ook in de avonden en nachten van alles mee. Van gesloten deuren tot mensen die plotseling voor de deur staan....

 

Dundee, 17-04-2017

Paasfeest, het wordt over de hele wereld gevierd, sommige zullen het meer betrekken op het zoeken van eieren of chocolade eieren eten. Maar het wordt overal gevierd en in bijna ieder land zijn er lange weekenden vrij. Maar wat betekend Pasen nu echt. Ik bedoel dan niet dat we gewoon weten waar het omgaat, want dat weten velen. We vieren met Pasen de opstanding van Jezus. Maar wat betekend dat? Oké Jezus stond op uit de dood, maar wat betekend dat werkelijk voor jou en mij vandaag en wat is het effect daarvan op ons dagelijks leven.

Jezus leeft in ons, Hij is levend!! Dat Jezus in ons leeft betekend dus dat waar wij gaan Hij gaat, waar wij komen en wat wij doen, Hij werkt dit door ons heen. Een leven met Jezus is een feest. Zodra we beseffen dat Jezus in ons leeft, Hem accepteren in ons leven, betekend dat Gods Koninkrijk in ons zichtbaar gaat worden. Gods Koninkrijk, dat is een groot feest. Wij worden uitgenodigd namelijk voor een bruiloft, niet voor een begrafenis. Leven we vanuit deze vrijheid, vanuit deze Liefde, vanuit deze Vreugde. Er staat geschreven dat we in alles vreugdevol moeten zijn. In alles, dus niet alleen wanneer er goede dingen gebeuren en alles goed met ons gaat, maar in ALLES. Dus ook in de problemen die we tegenkomen in het leven en we komen problemen tegen, dat is een zekerheid.

God is een levende God. Hij is groot, zo groot dat Hij de wereld in Zijn hand heeft. Stel dat nu eens even voor, de wereld, zo groot en dat is in Zijn hand, alleen Zijn hand. En Hij wil in ons wonen. Voor mij is dat iets zo groots, zo bijzonder, het is niet voor te stellen. Gods wil zo dicht bij ons Zijn. Hij heeft dit mogelijk gemaakt door te sterven en weer op te staan. Hij heeft de weg geopend om weer in Zijn aanwezigheid te zijn. Wat doen wij daarmee??? Houden we ons vast aan regels tradities, vormen van christendom? Of geven we God de ruimte? Kiezen we ervoor om in Zijn aanwezigheid te stappen en daaruit te leven?

Graag wil ik met jullie delen wat we als team hebben mogen doen en mogen ervaren. Van 6-8 April zijn we met alle discipelen op kamp gegaan. Deze keer zijn we naar een andere plaats gegaan, dan hier op Melusi. We zaten op een plek waar geen internet, telefoonontvangst en elektriciteit aanwezig was. Terug naar de basics dus. Tijdens dit kamp hebben we tijd genomen om met de discipelen MYC voor te bereiden. (MYC is onze jeugdconferentie die eind april plaats zal vinden.) Verder tijd om onze relatie met hen te verdiepen, om hen op te bouwen en te bemoedigen in hun geloof en natuurlijk om lol met elkaar te hebben. Tijdens dit kamp hebben we met elkaar gedeeld wat God in onze levens doet en heeft gedaan. Het is erg bijzonder om de verhalen van deze tieners te horen. De verhalen zijn verhalen van strijd, van pijn, van verlating, van eenzaamheid. Deze tieners zijn door zoveel heen gegaan. Ik had de tranen over mijn wangen rollen. Toch eindigen de verhalen goed, ze hebben Jezus ontmoet en halen daar zoveel kracht en liefde uit, geweldig. Tijdens het kamp werd ook zichtbaar dat Jezus nog steeds wonderen doet. Tieners en leden van de staf werden vrijgezet. God liet zijn kracht en liefde zien. Zo gaaf!! Het is eigenlijk niet te beschrijven en zeker niet in een verhaal, maar God is zo goed, zo groot, zo liefdevol.

Hij bevrijd ons, als we onszelf daar voor open willen stellen. Wanneer wij dit doen en Zijn liefde en kracht door ons heen gaat stromen, dan kunnen we niet meer zwijgen, dan moeten we wel delen met iedereen om ons heen wat Hij doet en heeft gedaan in ons leven. Is Pasen voor u en jou ook een bevrijdingsfeest en wat kunnen de mensen om u/jou heen zien van deze bevrijding!! Wees niet stil over je bevrijding, want dat is wat Satan wil, maar spreek en getuig, dan wordt Zijn kracht en Liefde meer en meer zichtbaar.

Goede Pasen, want het is iedere dag PASEN. HIJ LEEFT.           Nienke