Dundee, 14-07-2017

Ook in de avond en nacht is het leven hier niet saai. Zo heb ik in de afgelopen periode twee avonturen beleefd. De eerste was ook echt in de nachtelijke uren.

In het midden van de nacht werd ik wakker en ik moest naar de wc, het was koud dus ik wilde niet uit mijn bed. Na een uur ben ik toch mijn bed maar uit gegaan. Ik liep naar mijn deur, maar deze kon niet meer open. Hierop heb ik een schaar gepakt en op die manier geprobeerd om de deur te openen. De klink van de deur ging wel open, maar de deur bleef dicht....Aangezien ik ondertussen echt naar de wc moest, heb ik de deur naar buiten toe geopend. Zo liep ik om 2:00 uur s' nachts in mijn pyjama en op mijn blote voeten door het natte gras, van de ene kant van mijn huis naar de andere kant van mijn huis. Aan de andere kant de deur geopend. Zo kon ik naar de wc, aan deze kant wist ik zeker dat ik de deur niet open kon krijgen, want de deur gaat naar binnen open in mijn kamer. Heb nog wel een mes meegenomen, dan kon ik proberen of ik hetzelfde kon doen als de kinderen op mijn werk deden met de voorraadkast. Hierop ben ik weer op mijn blote voeten teruggelopen naar mijn slaapkamer. De volgende ochtend geprobeerd de deur met het mes open te maken, maar ook dat werkte niet, dus weer omgelopen, mijn huisgenoot begreep er niets van. Situatie uitgelegd en benoemd dat ik dat in de nacht dus ook had gedaan....Ik kon er om lachen en zag er de humor wel van in, maar was blij dat in de ochtend mijn deur gemaakt werd, zodat ik mijn kamer weer op de normale manier in en uit kon.

Op een andere avond, had ik de deur en de gate gesloten. Mijn huisgenoot ging naar bed en ik ging mijn tandenpoetsen om daarna ook naar mijn bed te gaan. Met dat ik naar de badkamer liep hoorde ik op de deur kloppen. Ik liep naar de deur en opende deze. Er stond een man voor de deur met een rugtas. Hij begon een heel verhaal te doen in het Zulu. Ik vroeg hem of hij Engels kon en liet de gate bewust dicht en zorgde dat ik op veilige afstand was. Deze man kon geen Engels, gelukkig kent mijn huisgenoot een beetje Zulu. Ik heb de persoon van de missie gebeld die dienst had en zij heeft geprobeerd te achter halen hoe deze man bij ons terecht is gekomen(aangezien we overal muur of hekken hebben rondom ons terrein). Toen de persoon die dienst had kwam, hadden we achterhaald dat deze man gevlucht was om dat er mannen achter hem aan kwamen met geweren en hij beroofd was. Om te vluchten is hij over het hek heen gesprongen. Hij is meegegaan en we hebben hem uiteindelijk de missie laten verlaten. We waren God dankbaar dat we de gate en de deur net dicht hadden gedaan, dat Geanne (mijn huisgenoot) een beetje Zulu spreekt en dat deze man niets wilde van ons, maar zelf op de vlucht was.

Zo maken we hier dus ook in de avonden en nachten van alles mee. Van gesloten deuren tot mensen die plotseling voor de deur staan....

 

 

Dundee, 21-06-2017

 Dit zijn hele bekende woorden en we gebruiken ze regelmatig. Geloven we ze ook werkelijk? Vrijdag 16 juni, youthday in South Africa, hadden we op Melusi een soort reünie van MYC. We hadden een sessie gepland(worship en een preaching), lunch, games en als afsluiting worship. Tijdens MYC hadden we dagelijks zo`n 350 jongeren. Het was nu lastig om te bedenken hoeveel er zouden komen, zeker omdat we wisten dat er verschillende activiteiten waren georganiseerd.

Om 11 uur gingen de auto`s en de bus op weg. Om 11:10 kwam de eerste auto terug zonder jongeren, terwijl uit dat gebied vaak veel mensen komen. Even later kwam de tweede auto terug, hij had 1 jongen bij zich. Er ging op dat moment even door mijn hoofd; waarom organiseren we dit? Het kost veel tijd en energie vanaf ons. We hadden ook weer vrijwilligers vanuit de kerk gevraagd en nu is er bijna niemand. Het ontmoedigde me een beetje.

Oliver, de persoon die terug kwam met die ene jongen vertelde me het volgende: "De jongen vertelde me, dat het niet uit maakt dat we niet met zoveel mensen samen zijn, want in de Bijbel staat: waar 2 of 3 in Mijn naam samen zijn, daar zal Ik zijn." Dat was zo gaaf en het is zo waar!!! Het maakt niet uit, het gaat erom dat we samen zijn in Zijn naam en Zijn naam willen verhogen en eren. Het gaat niet om het werk dat wij doen en de tijd die wij eraan besteden, het gaat erom wat God gaat doen in de levens van hen die komen. Ook al zijn dat er maar 10 of nog minder.

Uiteindelijk waren we in totaal, vrijwilligers, team en tieners, met zo`n 150 mensen. Sommige van hen hebben voor het eerst van Jezus gehoord en besloten om Jezus de Koning te laten zijn in hun leven. God was duidelijk aanwezig en heeft levens aangeraakt, tieners die er waren gingen veranderd naar huis.

 Het was en is een goede reminder. Waar 2 of 3 in Mijn naam zijn, daar zal Ik zijn!!! Het gaat om Hem en niet om ons!!

Nienke

 

Dundee, 16 maart 2017

Van 10-12 maart ben ik samen met Daniel, Geanne, Bonginkosi en 4 discipelen naar Johannesburg en Pretoria. De reden was een conferentie rondom Kidsministrie op zaterdag in Pretoria. Aangezien dit zo`n 5 uur rijden is, vertrokken we op vrijdag en verbleven er tot zondag. 

                                                       

Melusi heeft een connectie met een kerk in Johannesburg. Afgelopen oktober is er een groep vanuit deze kerk naar Melusi gekomen om een week mee te werken in al onze ministries. Deze kerk had ons uitgenodigd en onze overnachting geregeld. 

Vrijdag werden we vriendelijk en warm ontvangen in hun kerk, waar die avond een jeugdavond was. Een avond waarop zo`n 100-120 jongeren komen. Het was mooi om te zien hoe zij alles hadden opgezet en hoe zij hun programma draaide. Het is niet iets wat we op Melusi kunnen gebruiken, omdat onze faciliteiten en doelgroep totaal anders zijn, maar goed om dit te zien en er zijn misschien wel principes die we kunnen overnemen. 

De persoon die sprak heeft op mij veel indruk gemaakt. Hij had duidelijk passie voor de doelgroep en sloot goed aan bij de doelgroep. Het was gaaf om te zien hoe hij contact maakte en de boodschap interactief overbracht. 

Hierna zijn we naar ons onderkomen gebracht. Het was een mooi terrein met tennisbaan, zwembad en voetbalveld. Het was een soort kampterrein. We sliepen in twee kamers, mannen en vrouwen. Iedere kamer had zijn eigen badkamer en er was een grote keuken waar we konden koken en eten, daarbij was er ook nog een grote eetzaal. We hadden onze eigen spullen meegenomen om te kunnen eten, maar voor de basiszaken was ook gezorgd door deze kerk. 

De volgende ochtend zijn we op weg gegaan naar de conferentie. Het was een goede intensieve dag. Het startte met een algemene opening, waarna er 5 rondes waren met verschillende topics, we konden steeds kiezen uit 5 topics. We hebben geprobeerd dit zoveel mogelijk te verdelen, zodat we zoveel mogelijk informatie ontvingen. Het waren goede onderwerpen, waar ik veel input heb gekregen. Zeker niet alles was nieuw, maar vooral weer even een reminder of een opfrissing. Er was ook voldoende afwisseling tussen vooral informatieve workshops en de wat meer interactieve workshops. 

Aan het einde van de dag hebben we Khazi, één van onze discipelen die op de Bijbelschool, naast de conferentie zit. (wanneer je meer wilt lezen over haar en hoe ze hier terecht is gekomen zie: http://www.geanneinafrika.nl/blog.html, geloof voor een kapitaal). Het was goed om haar te ontmoeten en te zien waar ze leeft. We hebben haar meegenomen naar ons onderkomen. Maar natuurlijk niet voordat er een duik in het zwembad was genomen, gesprongen op de trampoline en wat voetbal. Met elkaar hebben we genoten van de zelfgemaakte macaroni. 

Zondag waren we uitgenodigd voor de kerkdienst en het kidsministrie programma in de kerk. Aangezien de kerk twee diensten had, 8 uur en 9.45 uur hebben we onszelf in twee groepen opgesplitst zo kon iedereen naar de kerkdienst en naar het kidsministrie programma. Hierbij was het ook weer goed om te zien hoe zij het doen en te kijken wat we kunnen gebruiken in ons programma, maar daarbij ook bedenken dat wij kleiner zijn, een andere doelgroep hebben, minder faciliteiten en vrijwilligers hebben. 

Hierna ontvingen we een lunch. Heerlijke kip met patat, het was bijzonder om te zien hoe wij in alles dit weekend gezegend zijn door deze kerk. We hebben veel ontvangen, we zijn met open armen ontvangen en hebben veel van hun ontvangen. Zeker wanneer we voor onszelf gaan bekijken wat het ons gekost zou hebben als we wat we ontvangen hebben zelf hadden moeten betalen. Om te beginnen de overnachting, we hebben twee nachten daar geslapen, zonder ook maar iets te hoeven betalen. Echt een zegening!!! Het was een bijzonder weekend. 

Een weekend waarin we veel informatie hebben ontvangen, een weekend waarin we de contacten met de discipelen die mee waren hebben kunnen verdiepen. Een weekend waarin we contacten met de kerk in Johannesburg hebben kunnen aanhalen, een weekend vol zegeningen. Het was bijzonder om te zien hoe de discipelen genoten van deze trip, voor vele van hen is het al een bijzondere ervaring op zich, om uit Dundee te zijn. Het zien van een grote stad en daar naar een simpel restaurant gaan is al bijzonder, of het hebben van een zwembad op het terrein. Mooi om hen naast de conferentie ook deze ervaring mee te kunnen geven, ze een stukje meer van de wereld te kunnen laten zien.

Dundee, 17-04-2017

Paasfeest, het wordt over de hele wereld gevierd, sommige zullen het meer betrekken op het zoeken van eieren of chocolade eieren eten. Maar het wordt overal gevierd en in bijna ieder land zijn er lange weekenden vrij. Maar wat betekend Pasen nu echt. Ik bedoel dan niet dat we gewoon weten waar het omgaat, want dat weten velen. We vieren met Pasen de opstanding van Jezus. Maar wat betekend dat? Oké Jezus stond op uit de dood, maar wat betekend dat werkelijk voor jou en mij vandaag en wat is het effect daarvan op ons dagelijks leven.

Jezus leeft in ons, Hij is levend!! Dat Jezus in ons leeft betekend dus dat waar wij gaan Hij gaat, waar wij komen en wat wij doen, Hij werkt dit door ons heen. Een leven met Jezus is een feest. Zodra we beseffen dat Jezus in ons leeft, Hem accepteren in ons leven, betekend dat Gods Koninkrijk in ons zichtbaar gaat worden. Gods Koninkrijk, dat is een groot feest. Wij worden uitgenodigd namelijk voor een bruiloft, niet voor een begrafenis. Leven we vanuit deze vrijheid, vanuit deze Liefde, vanuit deze Vreugde. Er staat geschreven dat we in alles vreugdevol moeten zijn. In alles, dus niet alleen wanneer er goede dingen gebeuren en alles goed met ons gaat, maar in ALLES. Dus ook in de problemen die we tegenkomen in het leven en we komen problemen tegen, dat is een zekerheid.

God is een levende God. Hij is groot, zo groot dat Hij de wereld in Zijn hand heeft. Stel dat nu eens even voor, de wereld, zo groot en dat is in Zijn hand, alleen Zijn hand. En Hij wil in ons wonen. Voor mij is dat iets zo groots, zo bijzonder, het is niet voor te stellen. Gods wil zo dicht bij ons Zijn. Hij heeft dit mogelijk gemaakt door te sterven en weer op te staan. Hij heeft de weg geopend om weer in Zijn aanwezigheid te zijn. Wat doen wij daarmee??? Houden we ons vast aan regels tradities, vormen van christendom? Of geven we God de ruimte? Kiezen we ervoor om in Zijn aanwezigheid te stappen en daaruit te leven?

Graag wil ik met jullie delen wat we als team hebben mogen doen en mogen ervaren. Van 6-8 April zijn we met alle discipelen op kamp gegaan. Deze keer zijn we naar een andere plaats gegaan, dan hier op Melusi. We zaten op een plek waar geen internet, telefoonontvangst en elektriciteit aanwezig was. Terug naar de basics dus. Tijdens dit kamp hebben we tijd genomen om met de discipelen MYC voor te bereiden. (MYC is onze jeugdconferentie die eind april plaats zal vinden.) Verder tijd om onze relatie met hen te verdiepen, om hen op te bouwen en te bemoedigen in hun geloof en natuurlijk om lol met elkaar te hebben. Tijdens dit kamp hebben we met elkaar gedeeld wat God in onze levens doet en heeft gedaan. Het is erg bijzonder om de verhalen van deze tieners te horen. De verhalen zijn verhalen van strijd, van pijn, van verlating, van eenzaamheid. Deze tieners zijn door zoveel heen gegaan. Ik had de tranen over mijn wangen rollen. Toch eindigen de verhalen goed, ze hebben Jezus ontmoet en halen daar zoveel kracht en liefde uit, geweldig. Tijdens het kamp werd ook zichtbaar dat Jezus nog steeds wonderen doet. Tieners en leden van de staf werden vrijgezet. God liet zijn kracht en liefde zien. Zo gaaf!! Het is eigenlijk niet te beschrijven en zeker niet in een verhaal, maar God is zo goed, zo groot, zo liefdevol.

Hij bevrijd ons, als we onszelf daar voor open willen stellen. Wanneer wij dit doen en Zijn liefde en kracht door ons heen gaat stromen, dan kunnen we niet meer zwijgen, dan moeten we wel delen met iedereen om ons heen wat Hij doet en heeft gedaan in ons leven. Is Pasen voor u en jou ook een bevrijdingsfeest en wat kunnen de mensen om u/jou heen zien van deze bevrijding!! Wees niet stil over je bevrijding, want dat is wat Satan wil, maar spreek en getuig, dan wordt Zijn kracht en Liefde meer en meer zichtbaar.

Goede Pasen, want het is iedere dag PASEN. HIJ LEEFT.           Nienke

 

Dundee, 16 februari 2017

Graag wil ik met jullie een stukje natuur van Zuid Afrika delen. In het weekend van 4 en 5 februari was ik samen met 3 anderen op pad in de Drakensberg. Hier hebben we twee mooie tochten gemaakt.

Op zaterdagochtendvroeg zijn we vertrokken vanaf Melusi naar 'De Sentinel'. We parkeerden de auto op een hoogte van 2700 meter, om de laatste 300 meter te voet af te leggen. We begonnen met een rustig stuk, maar al snel werd het erg stijl. Na een tijdje zijn we een stukje van de route afgeweken naar een uitkijkpunt. Hier hadden we een fantastisch mooi uitzicht op het 'Amphitheatre'. Het was super gaaf om dit te zien. Op het moment dat wij er waren, vloog er een helikopter door de vallei heen. Het is niet te beschrijven hoe mooi dit is, ik hoop dat de foto`s het een beetje laten zien.

 

       

 

Hierna zijn we verder omhooggeklommen. Nadat we het grootste stuk hadden afgelegd kwamen we bij de 'chainladders'. Via deze twee chainladders konden we het laatste stuk klimmen en kwamen we boven aan. Het was deze dag fris en bewolkt, maar op het moment dat we boven kwam werd het helder. We zijn doorgelopen tot boven de 'Tugela' waterval. De tweede langste van de wereld. Hier hebben we heerlijk onze lunch gegeten en genoten van het fantastische uitzicht. De zon begon door te komen, dus de lange broek kon uit en in korte broek gingen we verder.

 

     

      

Na de lunch was het tijd voor de terugweg, dat betekende de afdaling. Deze afdaling begon met de 'Gully' dit stuk gaat bijna recht naar beneden. Ik ben het grootste gedeelte hiervan zittend gedaald, omdat staand, voor mij niet te doen was. Na de 'Gully' waren we op het stuk wat we in de morgen geklommen hadden. Nu dus een steile afdaling, wat eindigde in een wat rustige afdaling.

 

       

 

De volgende dag besloten we een wat makkelijkere route te nemen. We zijn beneden in de vallei gebleven. Hier hebben we de 'blue grutto' route gedaan. Een erg mooie route richting een waterval, waar we af konden koelen en hebben geluncht. Hierna verder gelopen. Op een gegeven moment konden we kiezen, stijl omhoog of naar beneden. We kozen ervoor naar beneden te lopen, niet wetend waar we uit zouden komen. Het was geen makkelijke route, maar zeker de moeite waard, de route zigzagde door een beekje heen, langzaam verder naar beneden tot we terug waren op ons begin punt.

 

      

 

Het was een fantastisch mooi weekend. De natuur is hier supergaaf, ik hoop dat jullie dmv de foto`s en wat beelden op facebook(www.facebook.com/nienkevrijn) een beetje een beeld van hebben kunnen krijgen.