Dundee, 27-11-2017

Op Melusi wonen daklozen mannen, zij komen naar Melusi toe, meestal vanaf de straat, altijd met veel gebrokenheid. Vele zijn verslaafd aan alcohol of drugs. Ze zijn op zoek naar een stukje hoop en invulling. Op Melusi ontvangen ze een bed en iedere dag 3 maaltijden, ze werken mee in de taken die moeten gebeuren, ieder naar zijn mogelijkheden en kwaliteiten. Verder kunnen ze terecht bij één van de mannelijke stafleden als ze hun verhaal kwijt willen of gewoon even willen praten. Daarnaast hebben ze op dinsdag en donderdag ochtend een inputsessie, welke ook door één van onze mannelijke staf wordt gegeven.

Eén van deze mannen is hier nu voor de 4e keer, ondertussen al een behoorlijke tijd. Hij heeft een pittig verleden, waarin hij verkeerde keuzes heeft gemaakt. De eerste keren dat hij hier was, koos hij er op een gegeven moment toch weer voor om weg te gaan, hij ging er zelfs in de avond op uit(ze weten precies waar ze de muur kunnen over klimmen of onder het hek door kunnen kruipen. Zijn verslaving was groter dan de wil om de gebrokenheid aan te pakken.

Deze keer is het anders. Hij is hier nu 7 maanden. Deze keer heeft hij besloten om te blijven en alles te geven wat hij moet geven. Het is gaaf om te zien dat hij weet dat alleen God hem kan helpen om werkelijk de gebrokenheid aan te pakken. De gebrokenheid in zijn leven, kan alleen door God vervult worden. Hij heeft ervoor gekozen om God te kiezen en alles in zijn leven aan God over te geven. Deze keuze heeft hem veranderd van binnenuit en dat is aan de buitenkant te zien. Hij staat klaar voor anderen en is altijd willend om te helpen, maar bovenal hij weet dat hij God nodig heeft en niet zonder Hem kan. Dit maakt dat Hij zich wil geven en wil dienen op de missie, dit maakt ook dat hij met alles waar hij tegen aanloopt naar God gaat en het bij God neerlegt. Dit gaat natuurlijk niet vanzelf, hij heeft hierin anderen om zich heen nodig, maar de belangrijkste stap ligt in de keuze die hij heeft gemaakt en dat is dat hij alles in zijn leven aan God heeft gegeven.

Niet altijd zijn de verhalen van de mannen die op Melusi komen positief. Velen komen en gaan zonder werkelijk een verander proces te zijn doorgegaan, anderen lijken hun leven te hebben opgepakt, maar uiteindelijk buiten de muren van Melusi blijkt het moeilijk om vast te houden en in alles God te volgen en Hem te laten leiden. Dit is soms moeilijk, maar verhalen zoals deze en het zichtbaar zien veranderen van de mannen, geeft hoop. Het is voor mij duidelijk dat er maar één weg is, één persoon die ervoor kan zorgen dat deze mannen (en alle andere gebroken mensen zonder hoop, waar ook ter wereld) weer hoop krijgen en geheeld worden van hun gebrokenheid en dat is Jezus! Hij liet zichzelf breken (kruizigen) om zo heling te brengen voor een ieder in deze wereld!! Wat een fantastische God hebben we. Waarom deed Hij dit, alleen maar uit liefde, laten wij met elkaar deze liefde delen met alle mensen om ons heen en dit zichtbaar maken!!

Dundee, 17-10-2017

Afgelopen week, 2 tot 8 oktober, was er een groep tieners van Kemptonpark (Johannesburg) bij ons op de missie. De tieners waren tussen de 11 en 14 jaar oud, met 4 leiders. Dit maakte voor hen deel uit van hun jeugdprogramma, 4 keer per jaar gaat er een groep uit hun kerk naar een missie/project waar ze meehelpen. Het was de tweede keer dat deze groep bij ons op Melusi kwam, vorig jaar(ik was er toen nog niet) was de eerste keer.

De groep kwam aan op maandag morgen en de maandag stond verder in het teken van kennismaken met elkaar en met Melusi. De verdere week waren de ochtenden ingedeeld voor hen om zich voor te bereiden op de outreach, kidsclub en kidschurch. In de middagen gingen ze mee met de outreach en kidsclub.

Het was een super gave week. Vooral vond ik het bijzonder om deze groep tieners te zien. Hoe ze met elkaar omgingen, maar vooral hoe ze zich dienend opstellen en de hele tijd mee willen helpen en willen werken. Wanneer ze niets te doen hadden zochten ze één van de Melusi teamleden op om te vragen of ze nog ergens konden helpen. Naast dit dienende bij ons op het terrein, viel mij ook hun dienende houding ten op zichtte van God op. Op de verschillende outreaches die we deden, naar de townships, maar ook naar het ziekenhuis, bejaardenhuis en huis voor mensen met een verstandelijke beperking, namen ze de tijd voor de mensen die ze ontmoeten om met hen te praten en te bidden. Na 15 minuten was het niet van zo we hebben iedereen gehad, nee ze bleven mensen opzoeken en met ze praten en bidden. Fantastisch om te zien!! Sommige van de groep gingen alleen op mensen af, andere gingen in kleine groepjes en baden voor de mensen.

Het programma voor tijdens de kidsclub en kidschurch was door hen voorbereid. Dit was voor ons natuurlijk lekker, even een week geen verhaal voorbereiden e.d. Maar vooral was dit even een goede afwisseling. Aangezien zij met 32 mensen waren en we de groep steeds in twee deelden, hadden zij per kidsclub en per groep in de kidschurch meer mensen dan wij normaal hebben. Hierdoor hadden zij de mogelijkheid meer te doen dan wij. Zo hadden zij twee dansen voorbereid en speelden zij het bijbelverhaal uit. Het was super om te zien hoe zij hierin ook de interactie met de kinderen bleven opzoeken.

Vrijdag hadden we een MYC worship and workshops voor kinderen van 9-13 jaar. Er waren meer dan 250 kinderen die hier op af kwamen. Tijdens de  worship deelde één van de leiders van Kemptonpark een verhaal. Wij zijn allemaal koningskinderen, wat ons één familie maakt!! Na de lunch hadden we workshops, deze waren door het kemptonpark voorbereidt. Na een aantal knallende afsluitende worships hebben we de kids teruggebracht naar de verschillende townships.

Op zaterdag zijn we met het kemptonpark team een wandeling gaan maken en hebben daarbij wat dieren gespot. Na de wandeling werd de braai klaargemaakt en ondertussen hebben we gezwommen en gevoetbald! Een mooi moment om te contacten en gewoon even fun te hebben, te ontspannen na een week die anders was dan anders. Een bijzondere week, waarin we veel van elkaar gezien en geleerd hebben, gaaf om Gods lichaam, zijn kerk op deze manier samen te zien en samen te zien werken!!

Dundee, 14-07-2017

Ook in de avond en nacht is het leven hier niet saai. Zo heb ik in de afgelopen periode twee avonturen beleefd. De eerste was ook echt in de nachtelijke uren.

In het midden van de nacht werd ik wakker en ik moest naar de wc, het was koud dus ik wilde niet uit mijn bed. Na een uur ben ik toch mijn bed maar uit gegaan. Ik liep naar mijn deur, maar deze kon niet meer open. Hierop heb ik een schaar gepakt en op die manier geprobeerd om de deur te openen. De klink van de deur ging wel open, maar de deur bleef dicht....Aangezien ik ondertussen echt naar de wc moest, heb ik de deur naar buiten toe geopend. Zo liep ik om 2:00 uur s' nachts in mijn pyjama en op mijn blote voeten door het natte gras, van de ene kant van mijn huis naar de andere kant van mijn huis. Aan de andere kant de deur geopend. Zo kon ik naar de wc, aan deze kant wist ik zeker dat ik de deur niet open kon krijgen, want de deur gaat naar binnen open in mijn kamer. Heb nog wel een mes meegenomen, dan kon ik proberen of ik hetzelfde kon doen als de kinderen op mijn werk deden met de voorraadkast. Hierop ben ik weer op mijn blote voeten teruggelopen naar mijn slaapkamer. De volgende ochtend geprobeerd de deur met het mes open te maken, maar ook dat werkte niet, dus weer omgelopen, mijn huisgenoot begreep er niets van. Situatie uitgelegd en benoemd dat ik dat in de nacht dus ook had gedaan....Ik kon er om lachen en zag er de humor wel van in, maar was blij dat in de ochtend mijn deur gemaakt werd, zodat ik mijn kamer weer op de normale manier in en uit kon.

Op een andere avond, had ik de deur en de gate gesloten. Mijn huisgenoot ging naar bed en ik ging mijn tandenpoetsen om daarna ook naar mijn bed te gaan. Met dat ik naar de badkamer liep hoorde ik op de deur kloppen. Ik liep naar de deur en opende deze. Er stond een man voor de deur met een rugtas. Hij begon een heel verhaal te doen in het Zulu. Ik vroeg hem of hij Engels kon en liet de gate bewust dicht en zorgde dat ik op veilige afstand was. Deze man kon geen Engels, gelukkig kent mijn huisgenoot een beetje Zulu. Ik heb de persoon van de missie gebeld die dienst had en zij heeft geprobeerd te achter halen hoe deze man bij ons terecht is gekomen(aangezien we overal muur of hekken hebben rondom ons terrein). Toen de persoon die dienst had kwam, hadden we achterhaald dat deze man gevlucht was om dat er mannen achter hem aan kwamen met geweren en hij beroofd was. Om te vluchten is hij over het hek heen gesprongen. Hij is meegegaan en we hebben hem uiteindelijk de missie laten verlaten. We waren God dankbaar dat we de gate en de deur net dicht hadden gedaan, dat Geanne (mijn huisgenoot) een beetje Zulu spreekt en dat deze man niets wilde van ons, maar zelf op de vlucht was.

Zo maken we hier dus ook in de avonden en nachten van alles mee. Van gesloten deuren tot mensen die plotseling voor de deur staan....

 

07-09-2017, Dundee

Op de foto hier zie je mij met mijn twin. Iedereen kan zien dat dit niet letterlijk mijn tweeling zus is en weet dat ik geen tweeling zus heb. Toch noemen we elkaar twin.

Zo we lijken niet echt op elkaar, we hebben een andere huidskleur, een andere culturele achtergrond, komen uit een ander land en zo zijn er nog meer verschillen te vinden. Nothando, zo heet ze, en ik delen iets wat dieper gaat en wat voorbij gaat aan de buitenkant en zelfs voorbij gaat aan wat de oppervlakte aan de binnenkant zit. Wij zijn twins in geloof en in Jezus. We delen God en een relatie met Jezus. Op het gebied van ons geloofsleven en onze dagelijkse wandel met God, delen we veel en vinden we elkaar in veel dingen. We bespreken wekelijks een hoofdstuk in de Bijbel en ontdekken samen wat God tot ons te zeggen heeft. We markeren vaak dezelfde teksten in het hoofdstuk en delen hetzelfde enthousiasme over wat we lezen en wat God tot ons zegt. We staan steeds opnieuw en opnieuw weer versteld van wie God voor ons is!! Hij is zo groot, liefdevol, trouw, Hij kent geen grenzen die wij wel kennen. Het motiveert enorm om meer en meer te lezen en te verdiepen in Zijn woord. Gaaf is dat we beide vaak hetzelfde zien en ontdekken, we roepen vaak samen AMEN bij wat we lezen. Het is geweldig om te zien en te ontdekken hoe God deze connectie heeft gemaakt en dit zegent door de vriendschap. Een half woord is genoeg. Buiten het samen ontdekken wat God in Zijn woord zegt, delen we ook een zeer goede vriendschap. We staan klaar voor elkaar, we delen wat er in ons leven speelt.

In de vorige periode dat ik op Melusi was, hadden we ook een connectie. Bij terugkomst nu, was de connectie er direct weer en deze is nu meer en meer verdiept. In de periode dat ik in Nederland was, heeft zij haar leven aan Jezus gegeven en is gedoopt. Dit was voor mij geweldig nieuws in Nederland en maakt dat onze gesprekken nu meer diepgag hebben dan de eerste periode. Ze deelt met mij de dingen die haar bezighouden en waar ze mee worstelt. Steeds opnieuw zie ik hierin Gods genade en liefde terug. Geweldig om getuige te zijn en mee te lopen in haar proces. God is zo goed en liefdevol!!!

 

Dundee, 21-06-2017

 Dit zijn hele bekende woorden en we gebruiken ze regelmatig. Geloven we ze ook werkelijk? Vrijdag 16 juni, youthday in South Africa, hadden we op Melusi een soort reünie van MYC. We hadden een sessie gepland(worship en een preaching), lunch, games en als afsluiting worship. Tijdens MYC hadden we dagelijks zo`n 350 jongeren. Het was nu lastig om te bedenken hoeveel er zouden komen, zeker omdat we wisten dat er verschillende activiteiten waren georganiseerd.

Om 11 uur gingen de auto`s en de bus op weg. Om 11:10 kwam de eerste auto terug zonder jongeren, terwijl uit dat gebied vaak veel mensen komen. Even later kwam de tweede auto terug, hij had 1 jongen bij zich. Er ging op dat moment even door mijn hoofd; waarom organiseren we dit? Het kost veel tijd en energie vanaf ons. We hadden ook weer vrijwilligers vanuit de kerk gevraagd en nu is er bijna niemand. Het ontmoedigde me een beetje.

Oliver, de persoon die terug kwam met die ene jongen vertelde me het volgende: "De jongen vertelde me, dat het niet uit maakt dat we niet met zoveel mensen samen zijn, want in de Bijbel staat: waar 2 of 3 in Mijn naam samen zijn, daar zal Ik zijn." Dat was zo gaaf en het is zo waar!!! Het maakt niet uit, het gaat erom dat we samen zijn in Zijn naam en Zijn naam willen verhogen en eren. Het gaat niet om het werk dat wij doen en de tijd die wij eraan besteden, het gaat erom wat God gaat doen in de levens van hen die komen. Ook al zijn dat er maar 10 of nog minder.

Uiteindelijk waren we in totaal, vrijwilligers, team en tieners, met zo`n 150 mensen. Sommige van hen hebben voor het eerst van Jezus gehoord en besloten om Jezus de Koning te laten zijn in hun leven. God was duidelijk aanwezig en heeft levens aangeraakt, tieners die er waren gingen veranderd naar huis.

 Het was en is een goede reminder. Waar 2 of 3 in Mijn naam zijn, daar zal Ik zijn!!! Het gaat om Hem en niet om ons!!

Nienke