Dundee, 29-03-2018

https://www.youtube.com/watch?v=-sx8wTnnfSc

De laatste weken, misschien wel maanden, heeft het behoorlijk gestormd in mijn leven. Veel is veranderd, veel is op me afgekomen. Op sommige momenten zoveel dat ik het niet duidelijk kan benoemen. Dit lied, is in deze maanden vele keren bij me naar voren gekomen. In het midden van de storm is God aanwezig, het midden van een storm, het oog van de storm is rustig. Als we kijken naar de natuurlijke wijze van een storm, dan is inderdaad in het oog van de storm rust en stilte. In dit lied wordt dit ook naar voren gebracht, God is in het midden van de storm, in het oog van de storm. Hij is in control, Hij bewaard ons hart, Hij is het anker/de hoop, Zijn liefde omringt ons.

In tijden dat het stormt in ons leven en ik ben er zeker van dat we allemaal deze tijden meemaken, mogen we weten dat God ondanks dat het soms totaal anders lijkt volledig in control is. Voor mij persoonlijk heeft het de afgelopen tijd flink gestormd en nog steeds zijn er processen gaande die veel onduidelijkheden en onzekerheden in zich hebben. Soms haalt dit de grond onder mijn voeten vandaan.

Ik merk dat ik zelf de dingen in mijn handen wil houden en zelf alles wil doen om zaken op te lossen. Uiteindelijk geeft dit stress en onrust, het haalt me van God af, omdat het me bezig houdt. Dit lied heeft me geholpen en helpt me nog steeds om te focussen op God, bij Hem mijn rust te zoeken. De zaken die me bezig houden en geregeld moeten worden in Zijn handen te leggen. Dit is lastig, want praktisch gezien blijft het dat ik dingen moet regelen, het contact met mensen in Nederland, het organiseren van mijn visa e.d.

Toch merk ik dat wanneer ik werkelijk de rust zoek bij Hem, me focus op Hem en bovenal Hem blijf danken voor wat Hij al heeft gedaan en waar Hij me heeft gebracht, dat God mij omringt met Zijn liefde en Zijn rust en vrede gaan overheersen in mijn hart. Natuurlijk zijn dan zeker niet al mijn zorgen opgelost en is alles wat geregeld moet worden in één keer rond. Maar het in Zijn hand leggen, geeft mij vertrouwen. Het betekend meer dan bidden en weer doorgaan, het werkelijk in Zijn handen leggen, betekend dat ik me geen zorgen hoef te maken. Dat God de weg wil bereiden, Zijn weg.

In dit alles betekend het ook dat de wegen soms anders gaan dan ik verwacht of ik zelf wil, hierin is het soms nog moeilijker om te vertrouwen op God. In alles kan ik werkelijk zeggen, God is goed en in control. Er zijn periodes geweest en nog waarin ik niet weet hoe het zal gaan en wat juiste beslissingen zijn. In alles zie ik dat God mij vast houdt. Hij verlaat mij niet (Hebreeën 13:5). Zijn Liefde blijft en is groter en dieper en wijder dan wij kunnen beseffen. God is goed!!!

Ik hoop dat met dit lied ik jullie allen ook mag wijzen op God, Die in de storm is en in iedere situatie nabij is. Zelfs wanneer het lijkt alsof je er volledig alleen voor staat en vrienden en familie je verlaten, God is nabij, Hij houdt vast. Dit betekend wel dat wij in alles steeds Hem moeten blijven zoeken en onze focus op Hem moeten houden en niet op onszelf en onze eigen plannen en doelen. De letterlijke storm of de letterlijke regen kan ons dagelijks herinneren aan Gods goedheid en de wetenschap dat Hij in control is.

Dundee, 16 Februari 2018

Op donderdagavond 25 januari raasde er een enorme storm over Dundee en Melusi. De windkracht was enorm, hagel, donder en bliksem. Voor zeker een uur raasde dit over Melusi, we konden elkaar binnen niet verstaan en de stroom viel geregeld uit. Alles was tegelijk, hagel, wind, donder en bliksem, na ongeveer een uur werd het rustiger. De hagel veranderde in regen en de bliksem en de donder waren verder weg, de wind was afgenomen. We openden de deur en voor de deur lag zeker 10 cm aan hagelstenen. We ontvingen een bericht in de team whats app, dat het dak van het verblijf van de residents er deels af was en dat bomen waren omgewaaid. Samen met mijn huisgenoten ben ik naar buiten gegaan, we hebben onze hulp aangeboden. Snel hebben we het kampgebouw ingericht, zodat de residents daar konden verblijven. Het water stroomde als rivieren door de geulen de we hebben voor water afvoer, op vele plekken stond het zelfs buiten de geulen. Nadat iedereen een slaapplek had, zijn we zelf ook naar bed gegaan.

De volgende ochtend ben ik om 4:45 vertrokken voor mijn week vakantie naar Branwen. Via de team whats app, kreeg ik deels mee wat er speelde op Melusi. In het licht werd namelijk de werkelijke schade zichtbaar en het wonder dat niemand gewond was geraakt en gebouwen niet zo beschadigd waren dat ze onbruikbaar zijn geworden werd ook groter. In totaal zijn er 14 bomen omgewaaid, de volledige groentetuin is weggevaagd, het dak van het verblijf van de residents is voor de helft eraf en dan al het losliggend en rondliggend puin. Het team, samen met de residents en enkele discipelen die kwamen helpen hebben alles zover mogelijk opgeruimd. De omgevallen bomen in stukken gezaagd, de lekkende daken gerepareerd, een start gemaakt met het vervangen van het dak en ga zo maar door. Door de dag heen, werd nog meer duidelijk hoeveel schade de storm had aangebracht. Hele huizen waren verdwenen in de townships. Drie kinderen die naar onze kidsclub en kidschurch komen, waren vermist. In de dagen die volgden werden hun lichamen gevonden. Ze waren kilometers meegesleurd in het water. Dit was een schok....Tijdens de kidschurch die zondag hebben we met de kinderen gebeden voor deze familie. Op maandag is er een groep van kidschurch teachers en het team naar de familie gegaan, om er voor hen te zijn. De kinderen waren 5, 8 en 10 jaar oud. Naast deze drie kinderen zijn er zeker nog 2 doden door de storm.

Hier was de storm nog niet mee gaan liggen. In de week die volgde werd duidelijk dat een aantal van de residents drugs gebruiken. (vele zijn verslaafd wanneer ze binnen komen, maar het is niet toegestaan te gebruiken op Melusi). Er zijn verschillende tests gedaan, maar hier werd mee gesjoemeld. De mannen logen en bedrogen alles bij elkaar. Na een week was min of meer duidelijk wie er gebruikt hadden. De consequenties waren duidelijk gemaakt. Als team hoopten en baden we dat dit het was. Dit was het moment dat ik weer terugkwam van mijn vakantie. Binnen het team merkte ik veel wantrouwen richting alle residents en een ieder was geraakt door alles wat er gebeurt was. In dezelfde week zijn in totaal ook 3 laptops en een tablet gestolen. Het leek niet op te houden en het werd steeds moeilijke om mensen de vertrouwen.

Emotioneel heeft deze week veel gedaan met een ieder op Melusi, voor mij was het anders omdat ik weg was, maar ik merkte bij terugkomst dat het een grote invloed had. En hier bleef het niet bij, de residents bleven liegen en bedriegen en begin deze is naar voren gekomen dat twee van hen, nog steeds drugs gebruiken. Zij hebben Melusi moeten verlaten. Duidelijk is dat deze 'storm' meer is dan aan de buitenkant lijkt. Het is zichtbaar dat we in een geestelijke strijd verwikkelt zijn en dat Melusi aangevallen wordt. Via deze weg wil ik dan ook aan jullie allen vragen om te bidden voor Melusi en voor bescherming. Dat we beschermt worden tegen de aanvallen en sterk mogen blijven staan in de kracht van Jezus.

 

        

     omgevallen boom         

       de groente tuin, of wat er van over is

     

 dak van verblijf residents        

     

                                  hagel voor de deur

 

Dundee, 27-11-2017

Op Melusi wonen daklozen mannen, zij komen naar Melusi toe, meestal vanaf de straat, altijd met veel gebrokenheid. Vele zijn verslaafd aan alcohol of drugs. Ze zijn op zoek naar een stukje hoop en invulling. Op Melusi ontvangen ze een bed en iedere dag 3 maaltijden, ze werken mee in de taken die moeten gebeuren, ieder naar zijn mogelijkheden en kwaliteiten. Verder kunnen ze terecht bij één van de mannelijke stafleden als ze hun verhaal kwijt willen of gewoon even willen praten. Daarnaast hebben ze op dinsdag en donderdag ochtend een inputsessie, welke ook door één van onze mannelijke staf wordt gegeven.

Eén van deze mannen is hier nu voor de 4e keer, ondertussen al een behoorlijke tijd. Hij heeft een pittig verleden, waarin hij verkeerde keuzes heeft gemaakt. De eerste keren dat hij hier was, koos hij er op een gegeven moment toch weer voor om weg te gaan, hij ging er zelfs in de avond op uit(ze weten precies waar ze de muur kunnen over klimmen of onder het hek door kunnen kruipen. Zijn verslaving was groter dan de wil om de gebrokenheid aan te pakken.

Deze keer is het anders. Hij is hier nu 7 maanden. Deze keer heeft hij besloten om te blijven en alles te geven wat hij moet geven. Het is gaaf om te zien dat hij weet dat alleen God hem kan helpen om werkelijk de gebrokenheid aan te pakken. De gebrokenheid in zijn leven, kan alleen door God vervult worden. Hij heeft ervoor gekozen om God te kiezen en alles in zijn leven aan God over te geven. Deze keuze heeft hem veranderd van binnenuit en dat is aan de buitenkant te zien. Hij staat klaar voor anderen en is altijd willend om te helpen, maar bovenal hij weet dat hij God nodig heeft en niet zonder Hem kan. Dit maakt dat Hij zich wil geven en wil dienen op de missie, dit maakt ook dat hij met alles waar hij tegen aanloopt naar God gaat en het bij God neerlegt. Dit gaat natuurlijk niet vanzelf, hij heeft hierin anderen om zich heen nodig, maar de belangrijkste stap ligt in de keuze die hij heeft gemaakt en dat is dat hij alles in zijn leven aan God heeft gegeven.

Niet altijd zijn de verhalen van de mannen die op Melusi komen positief. Velen komen en gaan zonder werkelijk een verander proces te zijn doorgegaan, anderen lijken hun leven te hebben opgepakt, maar uiteindelijk buiten de muren van Melusi blijkt het moeilijk om vast te houden en in alles God te volgen en Hem te laten leiden. Dit is soms moeilijk, maar verhalen zoals deze en het zichtbaar zien veranderen van de mannen, geeft hoop. Het is voor mij duidelijk dat er maar één weg is, één persoon die ervoor kan zorgen dat deze mannen (en alle andere gebroken mensen zonder hoop, waar ook ter wereld) weer hoop krijgen en geheeld worden van hun gebrokenheid en dat is Jezus! Hij liet zichzelf breken (kruizigen) om zo heling te brengen voor een ieder in deze wereld!! Wat een fantastische God hebben we. Waarom deed Hij dit, alleen maar uit liefde, laten wij met elkaar deze liefde delen met alle mensen om ons heen en dit zichtbaar maken!!

Dundee, 15 December 2017

Het was half mei 2017 dat we voor het eerst in aanraking kwamen met Gogo Betty, op dat moment voor ons alleen nog Gogo(oma). Zij leefde in het huis waar op dat moment één van de food4work ladies (Sindi)verbleef(het is haar oma). Wij zouden haar ophalen voor de kidsclub, we kwamen binnen en ontdekten dat gogo op bed lag, Sindi gaf aan dat zij last had van haar oor en dat er geen arts was die er iets aan kon doen. Gogo lag in bed en had haar handen op haar oor gedrukt, de pijn was duidelijk van haar gezicht af te lezen. We waren met een vrij groot team (5 teamleden) drie van ons zijn om haar heen gaan staan en hebben onze handen op haar oor en lichaam gelegd. De andere twee stonden wat verder weg en legden de handen op onze handen. Zo hebben we voor haar gebeden, met z'n drieën tegelijkertijd. Na het gebed hebben we het huis verlaten en zijn naar de kidsclub gegaan. Een week later verbleef Sindi niet meer in dit huis, maar toch gingen we langs. We kwamen binnen en Gogo liep huppelend door het huis!!! Het was fantastisch om dit te zien, ze was zo vol vreugde en blijdschap. Ze had een Bijbel en wilde graag dat wij met haar in de Bijbel gingen lezen. Vanaf dat moment zijn we haar wekelijks gaan bezoeken, iedere week zat ze ons op te wachten met de Bijbel open op haar schoot. De blijdschap en de vreugde was zo zichtbaar en voelbaar in het huis. Ik word zelf steeds blij wanneer we haar bezoeken, haar blijdschap is aanstekelijk. In augustus is Gogo door ons opgehaald om zo naar de kerk te kunnen, ze wilde namelijk heel graag in de kerk haar getuigenis geven. Vol trots stond ze voor in de kerk en vertelde hoe God haar heeft genezen.  Vanaf het moment dat wij de bus weer door de township hadden rijden op zondag, komt ze wekelijks trouw naar de kerk. Tijdens één van de bezoeken die we daarna aan haar deden, vertelde ze hoe God haar niet alleen heeft genezen, maar haar werkelijk leven heeft gegeven. Enkele weken geleden heeft ze haar leven volledig aan Jezus gegeven en eind November is ze gedoopt met 13 anderen. Ze gaf hier opnieuw haar getuigenis in de kerk, waarbij ze naast haar genezing ook benoemde dat zij van jongs af aan is blootgesteld aan verschillende rituelen en tradities in de voorouderverering. Hierdoor werd zij lastig gevallen door boze en kwade geesten, was ze verbonden aan demonen. Dit heeft haar veel strijd gekost en heeft haar in het verleden veel pijn gekost. De genezing van haar oor, heeft haar ook hiervan vrijgezet, ze is nu werkelijk vrij en leeft in het Koninkrijk van het Licht. Het was fantastisch om haar getuigenis te horen en het verlangen te zien om gedoopt te worden. God is aan het werk en God breidt Zijn koninkrijk iedere dag uit!!! Ieder mens telt, jong/oud, arm/rijk, ziek/gezond. Gods huis is voor iedereen en Hij staat met Zijn armen open om iedereen te ontvangen. Heb jij je al laten vervullen met Zijn Geest!! Hij geeft vrede, blijdschap, vreugde, rust en liefde!!!

 

 

Dundee, 17-10-2017

Afgelopen week, 2 tot 8 oktober, was er een groep tieners van Kemptonpark (Johannesburg) bij ons op de missie. De tieners waren tussen de 11 en 14 jaar oud, met 4 leiders. Dit maakte voor hen deel uit van hun jeugdprogramma, 4 keer per jaar gaat er een groep uit hun kerk naar een missie/project waar ze meehelpen. Het was de tweede keer dat deze groep bij ons op Melusi kwam, vorig jaar(ik was er toen nog niet) was de eerste keer.

De groep kwam aan op maandag morgen en de maandag stond verder in het teken van kennismaken met elkaar en met Melusi. De verdere week waren de ochtenden ingedeeld voor hen om zich voor te bereiden op de outreach, kidsclub en kidschurch. In de middagen gingen ze mee met de outreach en kidsclub.

Het was een super gave week. Vooral vond ik het bijzonder om deze groep tieners te zien. Hoe ze met elkaar omgingen, maar vooral hoe ze zich dienend opstellen en de hele tijd mee willen helpen en willen werken. Wanneer ze niets te doen hadden zochten ze één van de Melusi teamleden op om te vragen of ze nog ergens konden helpen. Naast dit dienende bij ons op het terrein, viel mij ook hun dienende houding ten op zichtte van God op. Op de verschillende outreaches die we deden, naar de townships, maar ook naar het ziekenhuis, bejaardenhuis en huis voor mensen met een verstandelijke beperking, namen ze de tijd voor de mensen die ze ontmoeten om met hen te praten en te bidden. Na 15 minuten was het niet van zo we hebben iedereen gehad, nee ze bleven mensen opzoeken en met ze praten en bidden. Fantastisch om te zien!! Sommige van de groep gingen alleen op mensen af, andere gingen in kleine groepjes en baden voor de mensen.

Het programma voor tijdens de kidsclub en kidschurch was door hen voorbereid. Dit was voor ons natuurlijk lekker, even een week geen verhaal voorbereiden e.d. Maar vooral was dit even een goede afwisseling. Aangezien zij met 32 mensen waren en we de groep steeds in twee deelden, hadden zij per kidsclub en per groep in de kidschurch meer mensen dan wij normaal hebben. Hierdoor hadden zij de mogelijkheid meer te doen dan wij. Zo hadden zij twee dansen voorbereid en speelden zij het bijbelverhaal uit. Het was super om te zien hoe zij hierin ook de interactie met de kinderen bleven opzoeken.

Vrijdag hadden we een MYC worship and workshops voor kinderen van 9-13 jaar. Er waren meer dan 250 kinderen die hier op af kwamen. Tijdens de  worship deelde één van de leiders van Kemptonpark een verhaal. Wij zijn allemaal koningskinderen, wat ons één familie maakt!! Na de lunch hadden we workshops, deze waren door het kemptonpark voorbereidt. Na een aantal knallende afsluitende worships hebben we de kids teruggebracht naar de verschillende townships.

Op zaterdag zijn we met het kemptonpark team een wandeling gaan maken en hebben daarbij wat dieren gespot. Na de wandeling werd de braai klaargemaakt en ondertussen hebben we gezwommen en gevoetbald! Een mooi moment om te contacten en gewoon even fun te hebben, te ontspannen na een week die anders was dan anders. Een bijzondere week, waarin we veel van elkaar gezien en geleerd hebben, gaaf om Gods lichaam, zijn kerk op deze manier samen te zien en samen te zien werken!!